Ταξίδι να μεγαλώσουν

Είδος τη συνέχιση της θέσης μου για το πώς η συμπεριφορά γλώσσα σχήματα θα ήθελα να μιλήσω για αυτήν την ιδέα που έχουμε για την αγάπη.

Νομίζω πώς σκεφτόμαστε και μιλάμε για την ιδέα της αγάπης ... δεν ταιριάζει πραγματικά την πραγματικότητα, και αυτό προκαλεί πραγματικά μας πολλά προβλήματα, ή τουλάχιστον κάποια σύγχυση.

Είμαστε οι άνθρωποι έχουν μια συνήθεια να χαλάνε τα πράγματα σε συγκρότημα απλό, εύκολο να αφομοιώσει τα μέρη. Παίρνουμε το απέραντο φάσμα των χρωμάτων που βρέθηκαν σε ένα ουράνιο τόξο και σπάσει σε βασικά τμήματα του κόκκινου-πορτοκαλί-κίτρινο-πράσινο-μπλε-μωβ. Τείνουμε να σκεφτούμε τα πράγματα είτε ως καλό ή κακό, όταν ξέρουμε ότι υπάρχει μια μεγάλη γκρίζα ζώνη μεταξύ ... και κάνουμε το ίδιο όταν πρόκειται για την αγάπη ... είτε αγαπάς κάποιον ή δεν το κάνετε ... είναι σαν ένα φως εναλλαγή χωρίς την γκρίζα ζώνη.

Μερικές φορές είναι χρήσιμο να σπάσει τα πράγματα σε βασικά μέρη τους ... θα ήταν ένα πάρα πολύ λιγότερο βολικό για να περιγράψει το χρώμα του ουρανού, όπως 236 μέρη μπλε, 206 τμήματα πράσινο και 147 τμήματα κόκκινο χρώμα, όπως το Photoshop μπορεί να το περιγράψω ... αλλά το πρόβλημα έρχεται όταν ξεχνάμε ότι υπάρχουν αυτές οι πολυπλοκότητες ... και τότε είμαστε αναγκασμένοι να διαλέξετε το ιδανικό χρώμα για το χρώμα στους τοίχους μας από τις βασικές κόκκινο-πορτοκαλί-κίτρινο-πράσινο-μπλε-μωβ επιλογές.

Στην αγγλική γλώσσα που προσπαθούν να σπάσουν την έννοια της αγάπης λίγο ... έχουμε "δεν μου αρέσει, όπως και ως φίλος, όπως όπως, η αγάπη, αυτή είναι η μία" κλπ ... αλλά αυτοί οι διαχωρισμοί ακόμα δεν κάνει μια πολύ καλή δουλειά που αντιπροσωπεύει το πώς λειτουργεί πραγματικά αγαπούν ή αισθάνεται. Δεν φαίνεται να επηρεάζεται από τα παραμύθια και ταινίες του Hollywood, όπου οι κύριοι χαρακτήρες είναι "απλά φίλοι", ώσπου μια μέρα τελικά συνειδητοποιούν ότι είναι «ερωτευμένοι» (πόσο ρομαντικό) και το δηλώνουν με πάθος ο ένας στον άλλο.

Φαίνεται να είναι μέσα από τη λογική και την εμπειρία που λειτουργεί πραγματικά την αγάπη, όπως χρώματα, σε ένα φάσμα. Ξεκινά σε 0 και στη συνέχεια έχει ένα άπειρο ποσό των επιπέδων σε όλη τη διαδρομή μέχρι ό, τι η μέγιστη χωρητικότητα είναι για την αγάπη.

Με άλλα λόγια, ίσως έχετε μόλις συναντήσει κάποιος και νιώθετε μια μικρή σπίθα και να έχουν ένα κομμάτι της αγάπης τους στο ... ας πούμε ... 30 πόντους, στη συνέχεια, μετά από μερικές ημερομηνίες, όταν έχετε μια σταθερή συντριβή σε αυτούς σας σε 70 ... στη συνέχεια αφού μαζί για λίγο και πραγματικά που για κάθε άλλο σας στους 130 ... στη συνέχεια, όταν σας πείσει ότι είναι το τέλειο και θέλετε να είναι μαζί για πάντα να είστε σε 200 ... μετά από ένα μεγάλο αγώνα για κάτι σημαντικό ρίχνετε σε 160 ... ή μετά από 10 χρόνια γάμου, όταν έχουν μεγαλώσει σε διαφορετικές κατευθύνσεις που σιγά-σιγά μετακίνηση προς τα κάτω σε 60 ...

Σκεφτόμενος αυτό με αυτόν τον τρόπο ... και όχι ο διακόπτης φώτων ή να απενεργοποιήσετε τον τρόπο ... κάνει ακριβώς τρόπο πιο λογικό ...

Αγάπη και ρομαντικό / σεξουαλικό ενδιαφέρον είναι επίσης εντελώς διαφορετικά πράγματα ... όλοι ξέρουμε μπορείτε να έλκονται σεξουαλικά κάποιον που δεν αγαπά και το αντίστροφο ... αλλά δεν είναι η αγάπη η ίδια;

Ίσως όταν συναντάτε μια ελκυστική ξένος στο μπαρ ρομαντικό ενδιαφέρον σας είναι στο 100, αλλά η αγάπη σας είναι κοντά στο 0 ... ή για το ίδιο φύλο φίλο ή μέλος της οικογένειάς σας την αγάπη σας να είναι σε 100, αλλά το ρομαντικό ενδιαφέρον, 0 ... και ίσως, όταν δύο μεγάλο χρονικό διάστημα αρσενικό / θηλυκό φίλοι μεθούν και κάτι συμβαίνει ... ρομαντική και οι δύο είχαν μια αγάπη των 60 και ένα ρομαντικό ενδιαφέρον των 30 για κάθε άλλο .... αλλά το αλκοόλ αύξησε ότι ρομαντικό ενδιαφέρον παρελθόν το όριο.

Φανταστείτε ότι η προηγούμενη κατάσταση με τον παλιό τρόπο σκέψης γι 'αυτό ... και πόσο περίπλοκο θα είναι:

"Θεέ μου ... θα ήταν« απλώς φίλοι », γι 'αυτό δεν αγαπούν ο ένας τον άλλο ... αλλά στη συνέχεια πήραμε ρομαντικό ... έτσι ... δεν σημαίνει ότι εμείς αγαπήσαμε ο ένας τον άλλον κρυφά πριν; δεν σημαίνει ότι αγαπάμε ο ένας τον άλλον τώρα; η φιλία μας καταστράφηκε τώρα; μπορούμε ακόμα να είναι απλώς φίλοι μετά από αυτό που συνέβη; είναι η σχέση μας άλλαξε τώρα; "

Αυτού του είδους η σκέψη είναι τόσο περίπλοκη και περιορισμένη και αφύσικη ... δεν έχει και πολύ νόημα για μένα.

Όταν ήμουν στην Κίνα θα χρησιμοποιηθούν για να κρεμάσει έξω με αυτά τα 3 όμορφες Κινέζες. Κάθε ένας από αυτούς είχε φίλους, έτσι τίποτα δεν συνέβη ποτέ μεταξύ μας ... αλλά αν ήταν για να είμαι ειλικρινής θα έπρεπε να πω ότι τους αγάπησε όλους, φίλους ... ας πούμε σε 70 ... αλλά είχα επίσης ένα ρομαντικό ενδιαφέρον για όλα αυτά, όπως καλά ... ίσως ένα 60 ...

Στον «κανονικό» τρόπο σκέψης αυτό θα μπορούσε να ήταν μια περίπλοκη κατάσταση ... hollywood θα έλεγα ότι δεν μπορείς να αγαπάς κάποιον και να είναι εντάξει με τους φίλους που είναι την ίδια στιγμή ... Θα έπρεπε είτε να βάλει τα συναισθήματά μου στην άκρη και απλά » είναι για τους φίλους «για να προληφθούν οι φιλίες από το να καταστραφεί ... γιατί αλλιώς θα έπρεπε να πήγαινε για αυτό και ομολογούμε τα συναισθήματά μου και να προσπαθήσουμε να τους κερδίσουμε ...

... Αυτό είναι εντελώς ανόητη κι αν ... Γιατί θα πρέπει να είναι μία ή την άλλη; Γιατί προγραμματιστεί να σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο; Ήμουν εντελώς ωραία αυτά τα κορίτσια αγαπούν οι φίλοι και επίσης να ενδιαφέρεται για τους ρομαντικά ... γιατί όχι; Νομίζω ότι αυτή η ιδέα φαίνεται τόσο παράξενο μόνο λόγω του τρόπου προσπαθούμε να θέσει τις ιδέες της αγάπης σε τέτοιες περιορισμένες κατηγορίες.

Η αλήθεια είναι ότι, όταν σταματήσει το μυαλό σας από το να προσπαθούν να ταξινομήσουν τα πάντα, και για να χωρέσει τα πάντα στο κουτί του ... η εναλλακτική λύση φαίνεται πολύ πιο φυσικό.

Ελπίζω να φαίνεται αρκετά προφανές σε αυτό το σημείο ότι η αγάπη και το ρομαντικό ενδιαφέρον λειτουργεί περισσότερο σαν ένα φάσμα από ό, τι ένα απλό διακόπτη φωτός ... αλλά πόσο συχνά κάνει συνήθεια να μας αντιμετωπίζει σαν ένα πρόβλημα αιτία φως διακόπτη ή σύγχυση;

Τι θα λέγατε σε νέες σχέσεις; Δεδομένου ότι αυτό κλιπ από το «Πώς συνάντησα τη μητέρα σας δείχνει, βάζουμε τόσο πολύ βάρος κατά την πρώτη φορά που κάποιος λέει" σ 'αγαπώ "και αν το λένε πάρα πολύ σύντομα από το σούπερ περίεργα του!

Πώς περίπου μετά από έναν χωρισμό ... για ένα ζευγάρι που θέλει ακόμα να παραμείνουμε φίλοι μετά ... Το ερώτημα που αναπόφευκτα έρχεται κάποια στιγμή "Να μ 'αγαπάς ακόμα;" είναι τόσο δύσκολο να απαντήσω! Αυτό συνέβη με την πρώην μου ... και το πρόβλημα είναι ... επειδή δεν θέλουν να συνεχίσουν τη σχέση ... είχα να πω «όχι», ακόμη κι αν εξακολουθούν να αγαπούν και νοιάζονται γι 'αυτήν πολλά. Ι αργότερα εγκαταστάθηκαν στη συνέχεια με το "Σ 'αγαπώ ακόμα σαν φίλος.", Αλλά μου αρέσει ... που είμαι αστειεύεστε; Δεν είναι όπως έγινε το λίπος και άσχημο αμέσως και θα χάσει κάθε ερωτική έλξη γι 'αυτήν ... Η αλήθεια είναι πιο περίπλοκη ... Ίσως αγαπούσε μία φορά σε 150, και τώρα είναι περισσότερο από ένα 90 ή κάτι ... και λογικά ξέρω Δεν t θέλουν η σχέση να συνεχίσει ... αλλά έχω ακόμα ρομαντικό ενδιαφέρον της, και φροντίδα για την ...
... Αλλά του προφανής πόσο περίπλοκο και περιοριστικό και αφύσικη προσπαθεί να απαντήσει σε αυτές τις απλό διακόπτη φωτός ερωτήσεις μπορεί να είναι αγάπη.

Πώς για την αγάπη για τους ξένους; Είμαι μεγάλος οπαδός της ιδέας της αγάπης γείτονα αυτές, τη διάδοση της ειρήνης και της ευτυχίας και την ευγένεια προς τους ξένους ... Η όλη ενότητα είμαστε όλοι σε αυτόν τον κόσμο μαζί, η αγάπη για την ανθρώπινη φυλή ... πράγμα, όμως, ήθελε, ακόμα και να γράψω αυτό το κάνει να ακούγεται περίεργο γιατί του όλου πράγματος ... lightswitch Μιλώ μόνο για ένα 5-10, όπως στην κλίμακα αγάπη ... δεν είναι τίποτα σοβαρό!

Έκανα μια ελεύθερη εκδήλωση αγκαλιές στο Τορόντο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Διάδοση την ευτυχία του να αγκαλιάζει τους ξένους ... Αλλά τότε ένας τύπος ήρθε και μου είπε: «Συγγνώμη φίλε, εγώ δεν σας αγαπώ, σας συμπαθώ μόνο." Και αντί να μου πρόσφερε μια χειραψία. Ήταν ωραία και όλοι, αλλά με έκανε να συνειδητοποιήσω το φως διακόπτη κατηγορίες στο μυαλό του ... Στο μυαλό του είναι περίεργο να αγαπάμε τους ξένους, αλλά και πρόστιμο να τους αρέσει ... και πάνω από αυτό ... αγκαλιές του διατηρείται μόνο για τους ανθρώπους που αγαπάτε Χμμμ ... ...

Εδώ είναι ένα άλλο ζήτημα Κινέζες ήθελα να μου δοκιμή με όταν μιλάμε για τον πολιτισμό και χρονολόγηση. Ζητούν πάντα μου ... "Είναι εντάξει να κάνεις σεξ με κάποιον πριν πέσετε στην αγάπη;" Τότε είμαι σοβαρή κρίνεται από ό, τι δίνω απάντηση.

Το πρόβλημα είναι ότι το όλο ζήτημα είναι λανθασμένη! Πρώτον, υποθέτει ότι η αγάπη είναι εντός ή εκτός ... και δεύτερον, θεωρεί ότι η αγάπη και το σεξ είναι αλληλένδετες. Μεγάλες κρίσεις του χαρακτήρα μου γίνονται από αυτά τα κορίτσια ... όταν η πικρή αλήθεια είναι όλη η μέθοδος σκέψης τους βασίζεται σε εσφαλμένες υποθέσεις.

Γιατί λοιπόν να προσπαθήσει να διορθώσει αυτές τις σύνθετες ιδέες της αγάπης και του ειδυλλίου σε λίγο πάνω ή έξω κατηγορίες ... Λοιπόν όπως ανέφερα στην αρχή, οι άνθρωποι αγαπούν να το κάνουμε αυτό σε όλους τους τομείς της ζωής, επειδή τις περισσότερες φορές είναι χρήσιμο, αλλά ... δεύτερον, λόγω της επιρροής της γλώσσας μας, όπως το τελευταίο μήνυμα μίλησε. Στη γλώσσα μας, είτε του "σ 'αγαπώ" ή "εγώ δεν" είμαστε είτε «Μόνο φίλοι» ή «Είμαστε χρονολογείται" ... Η αλήθεια είναι ... δυστυχώς λόγω της γλώσσας μας σκληρά για να μιλήσουμε για αγάπη άλλη way… None of us want to rate how much we love our friends on a number scale… and of course the numbers would mean different things to different people… But the key is to not let the simplifications of our language let us lose sight of the underlying complexities of these things… to not lose sight of reality and the truth of our feelings because of some holly-wood ideas of what love is… and to try our best to stop thinking in these restricting confusing on and off terms…

…and perhaps instead… just honestly and openly follow the true feelings in our hearts… without any restrictions, expectations or rules.

Recently my study of the mandarin language has lead me to a new theory.

As I'm sure you know, different languages have different ways of explaining certain concepts and ideas… and even have different words or concepts that are completely absent in other ones…

I was talking to my Chinese ex-girlfriend today and asking her how to say 'casual dating' in Chinese… where you are casually dating 1 or more people, but your not serious yet… your not at the exclusive point yet… before there's a need to worry about commitment or anything like that.

and to my surprise she told me… “That's literally impossible to say in Chinese.”

She said “we only have jian mian which means, to meet up with someone (but is mostly used for friends nothing to do with dating) or we have yue hui which is like serious exclusive boyfriend and girlfriend dating.”

Then I realized… (from my experience living in China) this is exactly how nearly all Chinese people think… you need to really really like someone before you can go on a date with them… and it needs to be exclusive and serious from the get go…

This then reminded me of all the times I tried to talk about the idea of casual dating with Chinese girls and had them accuse me of being a dirty foreigner who just wanted to play with girls…

…So I thought… even though the Chinese culture is exposed to this idea of casual dating through the media and all their American tv shows, most of them still don't understand the idea… or think its totally strange and unacceptable.

So my theory is… is that language is more important than we think… that language itself is actually creating/maintaining this cultural behavior…and that because they don't even have a word to describe this… it is automatically such a strange foreign thing… and it make it seem normal, is nearly impossible.

If the idea itself is not even present in their language… how could it be a normal or natural thing? How could it not automatically labelled as strange by default?

It works the other way too… in China they have something called shanghuo 上火 (begin-fire?)… and because we don't have the words to describe this concept in our language its nearly impossible for us to get it…

It has to do with the balance of Yin and Yang and is a symptom that occurs when the balance is out of wack… resulting in sore throats and other things… and has to do with certain dietary choices… and also has to do with getting angry about things… It took me like a week to understand it by that definition and it still seems so foreign to me.

But this idea of shanghuo is such a big part of their daily lives. Everyone understands it and accepts it as self evident. When I tell them we don't have shanghuo they likely think its as strange as, how strange I think it is that they don't have casual dating.

I think it's likely that originally the culture created the language, but now i think the language is maintaining the culture.

Another example is “Wenti”It means question, and it also means problem.Chinese people really don't like to question things or their bosses or authorities… They aren't encouraged to ask questions in school, or to question the ideas of others… Perhaps because each “question” has the same meaning as being a “problem”

How much of our own behaviour is shaped by the language in which we use. We can see clear examples of this when it comes to abstract concepts such as 'Love'… based on our language we tend to talk about love as either being an on or off switch. Either you're in love or your not. But things in reality are never really that black and white, there are always so many shades of grey… but you can see how our behaviour within relationships is affected by this idea.

Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι κάθε σκέψη και ιδέα μέσα στο μυαλό μας είναι verbalized χρησιμοποιώντας τη γλώσσα που τέθηκαν με τη σημασία της γλώσσας μας γίνεται όλο και πιο εμφανής. Πόσες έννοιες πραγματικό κόσμο εκεί έξω και σε άλλες γλώσσες ότι δεν έχουμε άποψη για το στα αγγλικά; Πόσες φορές δεν έχουμε υπεραπλουστεύουμε αφηρημένες έννοιες όπως το καλό και το κακό, χρησιμοποιώντας μόνο λέξεις για να περιγράψουν τους; Ως έναν κόσμο γεμάτο από τυφλούς ανθρώπους που ποτέ δεν θα ξέρουν ότι έλειπαν ματιά ... Τι είδους έννοιες και ιδέες που λείπουν, επειδή δεν έχουμε λόγια για να περιγράψει τους;

Μελέτες έχουν δείξει ότι η γλώσσα δεν επηρεάζει μόνο τον τρόπο που σκεφτόμαστε, αλλά και αντίληψης της κίνησης μας, στην αντίληψη των συναισθημάτων, αναπαράσταση, ακόμα και τη μνήμη.

Ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία του Malcolm Γκλάντγουελ τίτλο «ακραίες τιμές» δείχνει ότι οι ομιλητές της Καντώνα Κινέζοι έχουν έναν πολύ ευκολότερο χρόνο να θυμόμαστε μεγάλες σειρές από αριθμούς, διότι κάθε σειρά έχει μικρότερη προφορά ότι η αγγλική ισοδύναμο του ... επιτρέποντας βραχυπρόθεσμη μνήμη τους να διατηρούν περισσότερα ψηφία σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Θα δοκιμαστεί αυτό το έξω, ενώ στην Κίνα και πήρε πολύ συνθλίβονται από την Καντώνα φίλο μου!

Είτε γλώσσα διαμορφώνει τη συμπεριφορά πραγματικά ή όχι, και σε ποιο βαθμό πρέπει ακόμη να αποδειχθεί, αλλά κάνει ένα σωρό νόημα, και μπορεί να βοηθήσει να εξηγήσουμε μερικά από τα προβλήματα που έχω στην κατανόηση Κινέζους φίλους μου και το πώς σκέφτονται.

Ενδιαφέρουσες πράγματα ... να μου πείτε τις σκέψεις σας ~

Ένα σημαντικό μέρος της κατανόησης του κόσμου και όλων των τρέλα του είναι η ενσυναίσθηση.

Αν μπορούμε να βρεθούμε στα παπούτσια του άλλου, και να κατανοήσουν τη ζωή τους από την προοπτική που μπορούμε να πάρουμε μεγάλα άλματα στην κατανόηση της συμπεριφοράς των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.

Πρέπει να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ακριβώς να κάνει ό, τι νομίζουν ότι πρέπει να κάνουν για να είναι ευτυχισμένος. Είναι ο στόχος που όλοι μοιράζονται, όμως αμέτρητες περιβαλλοντικές επιδράσεις μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που εκφράζεται σε διαφορετικούς ανθρώπους.

Τα χρήματα πεινασμένοι Διευθύνων Σύμβουλος, ο τρομοκράτης, ο διεφθαρμένος αξιωματούχος της κυβέρνησης, ο μάρτυς, η καλόγρια ... Αν θέλουμε να καταλάβουμε αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να κατανοήσουμε, όπου οι σημερινές νοοτροπίες τους προήλθε από. και να το κάνουμε αυτό πρέπει να κατανοήσουν τις διάφορες επιρροές που διαμόρφωσαν αυτό που είναι σε όλη τη διάρκεια ζωής τους σε αυτή τη γη.

Εκτός από μικρές γενετικές επιρροές που μπορούν να ξεπεραστούν, οι άνθρωποι δεν γεννιούνται καλή ή κακή, διεφθαρμένη ή καθαρό, ή οποιοδήποτε από τα χαρακτηριστικά που αποδίδουμε σε προσωπικότητες. Διαμορφώνονται από τον κόσμο στον οποίο ζούμε, οι πληροφορίες που διαθέτουν, οι δεξιότητες που έχουν αναπτύξει, οι νοοτροπίες που έχουν προγραμματιστεί σε αυτά μέσα από τις εμπειρίες τους και τις καταστάσεις που έχουν εκτεθεί σε.

Δυστυχώς δεν μπορούμε να παίρνουμε ένα πρόσωπο και να βιώσουν όσα έχουν βιώσει και δει τι έχουν δει και έχουν το μυαλό μας διαμόρφωσαν τον τρόπο με τον δικό τους ... έχουν όμως που μπορούμε να κάνουμε λίγο πειράματα σκέψης, να φανταστούμε τους εαυτούς μας για το τι θα ήταν σαν να αυξάνεται σε διαφορετικές χρονικές στιγμές ή καταστάσεις και να διαμορφωθεί μέσα από διαφορετικά περιβάλλοντα.

Μέσω αυτής της εμπάθειας που μπορούμε να αρχίσουμε να κατανοούμε τη συμπεριφορά των άλλων ... αυτό δεν είναι να πούμε, θα πρέπει να συγχωρείτε, επιδοκιμάζουν ή καταδικάζουν τη συμπεριφορά, αλλά τουλάχιστον θα πρέπει να το καταλάβουν.

Μια καταπληκτική ομιλία σε αυτόν τον τομέα που έχω δει πρόσφατα είναι του Sam Ρίτσαρντς που ονομάζεται Ένα ριζοσπαστικό πείραμα στην ενσυναίσθηση.

Δείτε το παρακάτω.

Μήπως αυτή η συζήτηση να σας βοηθήσει να καταλάβετε τους συνανθρώπους σας λίγο καλύτερα;

Έχουμε όλοι ακούσει την ερώτηση πριν από:

"Μήπως τα χρήματα φέρνουν την ευτυχία;"

και έχουμε ακούσει όλες τις διάφορες απαντήσεις. Έχουμε ακούσει εκατομμυριούχοι είναι άθλια, έχουμε ακούσει για ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα να είναι εξαιρετικά ευτυχής. και από την άλλη πλευρά βλέπουμε ευχαριστημένοι πλούσιοι άνθρωποι με πλούτο σε όλους τους τομείς της ζωής τους, και οι άνθρωποι που είναι τόσο φτωχοί υποφέρουν ατέλειωτα εξαιτίας της.

Πολλοί από εμάς πιστεύουμε ότι αν είχαμε περισσότερα χρήματα θα είμαστε πιο ευτυχισμένοι ... σχεδόν όλοι ενθουσιάζονται με την ιδέα της νίκης της λαχειοφόρου αγοράς, μια σημαντική αύξηση φαίνεται πάντα σαν ένα καλό ... Ωστόσο, έχουμε επίσης να συνειδητοποιήσουμε τα καλύτερα πράγματα στη ζωή είναι δωρεάν . Έχουμε πάει κατασκήνωση για να ξεφύγουμε από τον υλικό κόσμο. Βλέπουμε τα προβλήματα που η επιθυμία για χρήματα δημιουργεί στον κόσμο.

Έτσι τι συμβαίνει εδώ; Γιατί υπάρχει τέτοια σύγκρουση μεταξύ της ιδέας του χρήματος και της ευτυχίας;

Είναι η θεωρία μου ότι το πρόβλημα με την ερώτηση "Μήπως τα χρήματα φέρνουν την ευτυχία" είναι ότι το ζήτημα είναι εσφαλμένη. Η ιδέα μου είναι ότι τα χρήματα δεν σχετίζεται άμεσα με την ευτυχία σε όλους ... και αν η σχέση δεν υπάρχει, πολύ αδύναμη του, στην καλύτερη περίπτωση.

Χρήματα, ωστόσο φαίνεται να έχουν άμεση σχέση 1-1 που κάτι παρόμοιο ... Κάτι που όταν χρησιμοποιείται αποτελεσματικά μπορούν να δημιουργήσουν την ευτυχία, ή όταν περιορισμένη ή δεν ασκείται σωστά μπορεί να προκαλέσει δυστυχία ... η οποία με τη σειρά του θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί οι άνθρωποι με παρόμοια επίπεδα των χρημάτων μπορεί να είναι σε τέτοιες αντίθετες πλευρές του φάσματος ευτυχία.

Αυτό το 1 - 1 σχέση, είναι η σχέση μεταξύ χρήματος και της ελευθερίας.

Σκεφτείτε το. Τα περισσότερα χρήματα ένα πρόσωπο έχει, η περισσότερη ελευθερία έχουν. Και τα λιγότερα χρήματα που έχει ένα άτομο, τόσο λιγότερη ελευθερία που έχουν. Η σχέση αυτή είναι άμεση και πλήρης.

Από την κακή πλευρά του φάσματος, που χάνουν την ελευθερία να ζουν με το είδος του σπιτιού που θέλετε, οδηγείτε το είδος του αυτοκινήτου που θέλετε ή ακόμα και διαθέτουν αυτοκίνητο, βάλτε τα παιδιά σας στους τύπους των σχολείων που θέλετε, να λαμβάνουν επαρκή υγειονομική περίθαλψη (σε ορισμένες χώρες), δεν έχετε την ελευθερία να ταξιδεύουν, και αν έχετε αρκετά φτωχοί μπορεί να μην έχουν καν την ελευθερία να αγοράζουν τρόφιμα και να επιβιώσει. Όταν τα χρήματα πέφτει στο 0 και χωρίς άλλους παράγοντες παρεμβαίνουν, χάσετε ακόμα και την ελευθερία να ζουν, όπως εκατοντάδες χιλιάδες κάνουν σε όλο τον κόσμο κάθε μέρα.

Από την αντίθετη πλευρά του φάσματος που έχετε ελεύθερο για να δείτε τον κόσμο, να αγοράσει τα πράγματα που θέλουν, κάνουν περισσότερα χρήματα μάλλον εύκολα, έχουν την καλύτερη υγειονομική περίθαλψη, η ασφαλέστερη εγγύηση, έχετε την καλύτερη εκπαίδευση, να έχουν τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο, έχουν το καλύτερες εμπειρίες, άλλοι τον έλεγχο, με αρκετά χρήματα που μπορεί να είναι ακόμη σε θέση να ξεπεράσουν τους κανόνες του δικαίου με την καταβολή από τον τοπικό επιβολής του νόμου.

και εκείνους στη μέση θα έχει κατά μέσο όρο βαθμό ελευθερίας σε αυτούς τους τομείς.

Τώρα βέβαια ορισμένοι από τους παράγοντες της ελευθερίας μπορεί να σχετίζονται με την ευτυχία, αλλά μπορείτε να δείτε καθαρά ότι η σχέση μεταξύ χρήματος είναι άμεσα την ελευθερία και τα υπόλοιπα είναι απλώς ένα αποτέλεσμα μετά από αυτό.

Τώρα, όταν δεχόμαστε ότι τα χρήματα = ελευθερία και η έλλειψη χρημάτων = έλλειψη ελευθερίας μπορούμε να αρχίσουμε να παρατηρήσετε κάτι μάλλον απωθητικός. Είμαστε όλοι γεννηθεί χωρίς χρήματα, έτσι ώστε όλοι γεννιούνται με μια σοβαρή έλλειψη ελευθερίας, (εκτός από την ελευθερία τους γονείς μας που μας παρέχετε) ... στην ουσία είμαστε όλοι γεννημένοι σε έναν κόσμο της δουλείας, όπου πρέπει να κερδίσουμε την ελευθερία μας με αμέτρητες ώρες της εκπαίδευσης και της σκληρής δουλειάς.

Τώρα βέβαια κάποιοι από μας είναι τυχεροί και γεννήθηκαν σε οικογένειες που περιέχουν ήδη ένα υψηλό επίπεδο ελευθερίας, ώστε να έχουμε μία πολύ εύκολα την ελευθερία μας που μας δόθηκε ... ή μπορεί να μας δοθεί μεγάλη ευκαιρία να κερδίσουν ένα κομμάτι της δικής μας ελευθερίας αρκετά εύκολα ... Αλλά η θλιβερή αλήθεια είναι οι περισσότεροι δεν είναι τόσο τυχεροί και ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη γεννιέται σε οικογένειες που έχουν ελάχιστη ή καμία ελευθερία για τα ανταλλακτικά.

Με βάση αυτή την κατανόηση μπορούμε να δούμε ότι η ελευθερία μας περιορίζεται άμεσα με το ποσό των χρημάτων που έχουμε. Τώρα, ενώ η πλειοψηφία από εμάς στις πλούσιες χώρες έχουν ένα αρκετά μεγάλο ποσό της ελευθερίας που στην πραγματικότητα δεν αισθάνονται την ελευθερία μας είναι ότι όλα (εκτός από τους 9-5 θέσεις μας στις οποίες έχουμε αποδεχθεί ως φυσιολογική και απαραίτητη) είμαστε σε όλο τον κόσμο αρχή για να δείτε τα προβλήματα με αυτή τη σχέση. Το μεγάλο πρόβλημα με αυτήν την σχέση είναι η ιδέα του χρέους που έχουμε δημιουργήσει.

Τα χρήματα ουσιαστικά δημιουργείται από αέρα κοπανιστό μέσω του κλασματικού αποθέματος του τραπεζικού μας συστήματος, και πρέπει να επιστραφεί. Ωστόσο, μετά την εφαρμογή των τόκων έχει θέσει στην κορυφή του, είναι εκεί λιγότερα χρήματα στην ύπαρξη από αυτή που πρέπει να επιστραφεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ανάγκη για να προσθέσετε όλο και περισσότερα χρήματα στο σύστημα, με αποτέλεσμα λιγότερη αξία για κάθε δολάριο, και την ανάγκη να συσσωρεύει όλο και περισσότερο να διατηρήσουν το επίπεδο της ελευθερίας μας. Με τη σειρά αυτή δημιουργεί όλο και υψηλότερες απαιτήσεις και όλο και λιγότερο κοσμική ελευθερίες.

Σε περίπτωση που δεν είμαι είναι σαφές ... "Αν όλα τα χρέη του κόσμου έχουν εξοφληθεί, δεν θα υπάρξει ένα ενιαίο δολάριο στην ύπαρξη"

Αυτό φυσικά βοηθά να εξηγήσουμε γιατί το χρέος των ΗΠΑ είναι πάνω από 14 τρισεκατομμύρια δολάρια ... και αυξάνεται.

Ένα από τα ερωτήματα Ελπίζω αυτό το άρθρο θέτει είναι: «Τι είδους ελευθερίες θα πρέπει να είναι καθολική για τον άνθρωπο;" και φυσικά, το ερώτημα αυτό πρέπει να εξεταστεί από την άποψη ότι τα χρήματα = ελευθερία. Σε περίπτωση που τα ανθρώπινα όντα να γεννηθεί με την ελευθερία να έχουν πρόσβαση σε τροφή και νερό; Ή μήπως είναι μια ελευθερία που πρέπει να αγωνιστεί και να κερδίσει; Σημερινό ελάχιστο επίπεδο της ελευθερίας μας στη γη, είναι οι συνθήκες διαβίωσης σε ορισμένες χώρες, ένα ζευγάρι άστεγοι προγράμματα και πράγματα, όπως ότι στις πλούσιες χώρες, και σχεδόν τίποτα, αλλά η περιστασιακή κίνηση τροφίμων για τους εκατοντάδες χιλιάδες σε συνθήκες φτώχειας σε όλο τον κόσμο. Με τις τεχνολογίες που υπάρχουν, όπως η υδροηλεκτρική / aquaponics, σπίτια earthship, υπερ-πυκνωτές, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, και αμέτρητα άλλα αμέτρητα, θα πρέπει να έχουμε πραγματικά ένα τόσο χαμηλό επίπεδο ορισμού της ελευθερίας στη γη;

Ένα άλλο πράγμα που εξετάζει είναι το μέγιστο επίπεδο της ελευθερίας μας. Σήμερα μέγιστο επίπεδο της ελευθερίας μας βασίζεται σε πόσα χρήματα έχουμε. Ο εκτιμώμενος αριθμός των εκατομμυριούχων στον κόσμο, (οι άνθρωποι με μια καλή συμφωνία, αλλά μακριά από απεριόριστη ποσότητα της ελευθερίας) είναι 10.000.000 το οποίο είναι μόλις το 0,15% του παγκόσμιου πληθυσμού. Είναι αυτό το καλύτερο σύστημα που θα πρέπει να στηρίζει την ελευθερία μας μακριά; Ένας που παρέχει μόνο μια καλή συμφωνία της ελευθερίας σε 0,15% του κόσμου;

Λοιπόν, πώς μπορούμε να κάνουμε καλύτερα;

Τι θα συμβεί αν αντί για την ελευθερία μας δεν περιορίζεται από τα χρήματα, αλλά περιορίζεται από την κατάσταση των τεχνολογικών εξελίξεων μας και τους πόρους της γης. Τι θα συμβεί αν η ελευθερία να φάει δεν βασίζονται στα ανοικτά των πόσα χρήματα ένα πρόσωπο είχε, αλλά πόσα τρόφιμα οι συνδυασμένες προσπάθειες του κόσμου θα μπορούσε να παράγει μέσα από τις προηγμένες τεχνολογίες; Τι θα συμβεί αν η ελευθερία να ταξιδεύουν, δεν βασίστηκε από τα χρήματα, αλλά αντ 'αυτού πόσα αυτοματοποιημένα συστήματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μεταφοράς θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε;

Αυτή είναι μόνο μια ασαφή και αστήρικτο το μηδέν επιφάνεια των ιδεών αυτό το τρένο της σκέψης παράγει, αλλά το υπόλοιπο είναι πολύ πέρα ​​από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος άρθρου. Ένα πράγμα που μπορούμε να δούμε είναι ότι αντί της ελευθερίας μας, που βασίζονται στα ανοικτά των χρημάτων και τα αυξανόμενα χρέη που μαστίζει το σύστημα, αν η ελευθερία μας βασίζονται στα ανοικτά των εξελίξεων της τεχνολογίας και της επιστήμης θα είναι πάντα να αναπτύσσεται και να εξελίσσεται. Ουσιαστικά όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη θα γίνονται όλο και πιο ελεύθερη η τεχνολογία μας βελτιώνει όλο και περισσότερο. Τώρα αυτό είναι ενδιαφέρον.

Το τρένο της σκέψης είμαι αναφέρεται σε αυτού του Οικονομία Βασισμένη στους Πόρους. Μια εισαγωγή σε αυτές τις ιδέες μπορεί να δει εδώ:

Σε περίπτωση που-δεν σας αγοράζουν το σύνολο της «είμαστε το είδος των σκλάβων», πράγμα, εδώ είναι μια άλλη ενδιαφέρουσα άποψη σχετικά με την ιδέα πως δεν είμαστε πολύ ελεύθερο:

Κοντά στα μέσα του Ιουνίου, επέστρεψα στο σπίτι στον Καναδά μετά από 1 χρόνο και 9 μήνες στην Κίνα για ένα ωραίο καναδική καλοκαιρινές διακοπές.

Ήθελα πολύ να ανανεώσετε το μυαλό μου με το γνωστό, μετά τις δαπάνες τόσο πολύ χρόνο σε μια τέτοια διαφορετική κουλτούρα, και ήθελα πραγματικά να δω την οικογένεια και τους φίλους μου και πάλι.

Η επιστροφή στο σπίτι και πάλι ήταν μια παράξενη εμπειρία. Ζητούν να αντιστρέψει πολιτισμικό σοκ, αλλά για μένα ήταν τόσο συγκλονιστική, όπως ήταν ακριβώς παράξενο. Η επιστροφή στο σπίτι ήταν συναρπαστικό με κάποιους τρόπους και σε άλλες συνταρακτικό. Η όλη εμπειρία της έρχεται κατ 'οίκον δεν αισθάνονται πραγματικά την πρώτη. Ο καλύτερος τρόπος για να περιγράψει πως ήταν συνεχώς ένιωσα σαν να ονειρεύεται και ότι οποιοσδήποτε άλλος θα ήθελα να ξυπνήσω και να επιστρέψουν στην Κίνα.

Κίνα είχε γίνει η πραγματικότητά μου, και τον Καναδά, αν και γνωρίζει, αισθάνθηκε διαφορετικό. Οι άδειους δρόμους, οι ανοιχτοί χώροι, η φύση, οι ήρεμες κατοικημένες περιοχές ... ένιωσα όλα λίγο νέα για μένα. Εκτίμησα σίγουρα ορισμένα πράγματα πριν από αυτό δεν είχα ποτέ πραγματικά νοιαζόταν για ενώ στην Κίνα. Ήμουν θαμπωμένος από το πόσο ωραία η γειτονιά γύρω από το σπίτι μου φαινόταν. Παρατήρησα πως πολλά περισσότερα πουλιά και σκίουροι και τα πράγματα ήταν γύρω. Για πρώτη φορά θα μπορούσα να καταλάβω τις συνομιλίες με τους ξένους, και η μικρή συζήτηση από τους ανθρώπους γύρω μου μιλάμε έγινε πολύ ενδιαφέρουσα.

Πηγαίνοντας σε ένα κατάστημα ένιωσα πραγματικά περίεργο ... Θα μπορούσα να μιλήσω για το ταμείο σε άπταιστα αγγλικά ... Εκείνη τη θεραπεία μου θα ήθελα απλώς κανείς άλλος ... Ήταν απολύτως φυσιολογικό, αλλά αισθάνθηκαν πραγματικά ξεχωριστό.

Πατρίδα μου είναι γεμάτη από πολλούς πολιτισμούς και ήταν δροσερό για να δούμε τόσους πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους που κοιτάζουν στην ίδια περιοχή ... Στην Κίνα οι περισσότεροι άνθρωποι μοιάζουν πολύ. Οι άνθρωποι φαίνονταν πολύ βαρύτερο καθώς και οι Κινέζοι είναι σχεδόν όλα σούπερ κοκαλιάρικο.

Κατεβαίνοντας προς Τορόντο ήμουν τόσο intrigued από όλα τα ενδιαφέροντα τους ανθρώπους που ψάχνουν με τα τατουάζ και τα βαμμένα μαλλιά και piercings και εναλλακτική μόδα Ήθελα να μιλήσω για όλα αυτά απλά για να δει τι ήταν περίπου.

Βλέποντας την οικογένεια και τους φίλους μου ήταν πολύ ωραία ... οι περισσότεροι από αυτούς παρέμεινε ακριβώς το ίδιο, αλλά μερικοί είχαν αλλάξει σε αρκετά μεγάλο τρόπους. Το ερώτημα που πήρα από όλους », ήταν το πώς η Κίνα« Πάντα ένιωθα έτσι αδύνατο να απαντήσω. Ήξερα από τη θητεία μου στην Ταϊλάνδη, ότι ποτέ δεν θα είναι σε θέση να μεταφέρουν τις εμπειρίες μου στην Κίνα σε κανέναν άλλο ... λέει ιστορίες για το πέρασμα της Κίνας σε καμία περίπτωση περισσότερο από τις εμπειρίες μου από το να ακούει δελτία ειδήσεων να περάσει από την εμπειρία των γεγονότων.

Η επιστροφή στο σπίτι, εκτός από δίνοντάς μου μια μεγαλύτερη ανατίμηση του Καναδά πραγματικά μου έδωσε μια καλύτερη εκτίμηση της Κίνας, καθώς και. Τρέχοντας σε καταστάσεις σαν να χρειάζεται να πάω σε ένα κατάστημα ... μπύρα ή να πάρει μια άδεια αλιείας ή άδεια ... φωτιά ή ασχολούνται με μπράβους σε κλαμπ ... και η μεγάλη απόσταση μεταξύ όλα τα αυτοκίνητα κάνουν σχεδόν μια ανάγκη ... ή δεν είναι σε θέση να περπατήσει από μου σπίτι σε μία και να βρει κάτι να φάει ή να πιει όλα ... με έκανε να εκτιμήσω την ευκολία και την προχειρότητα της Κίνας, πολύ περισσότερο. Ο Καναδάς έχει τόσους πολλούς κανόνες και τους κανονισμούς και τους περιορισμούς και τις κοινωνικές προσδοκίες και ... καλά αυτά τα πράγματα απλά δεν υπάρχουν στην Κίνα ... είπα πολλούς φίλους για να τους έκπληξη ότι οι λεγόμενοι κομμουνιστική Κίνα αισθάνεται πολύ πιο ελεύθερος να μου από τον Καναδά.

After about 3 weeks all the strangeness of Canada began to disappear. Canada became my reality again, and now China seemed like a dream. I caught up with all my friends and family, ate all the foods I missed, did the things I hadn't done in years… Then really just enjoyed my vacation while it lasted. I tried not to spend any money whenever possible because of how expensive everything is in Canada, and still ended up spending way more money than I would have liked. I cringe on the inside every time I have to share a $15 pitcher of beer as my mind compares it to the 10-cent beers that I had while in Aojiang or the 90-cent pints we used to get at the bar in Shunde.

I spent hours and hours on youtube relishing the freedom of unblocked youtube videos… and am happy that after 2 years of not having access to it, I now only use facebook about 10% of the time that I used to.

People say I pronounce some words with an accent now… I don't really notice it.

I decided to really improve my Mandarin during the summer, so I began studying a few hours a day on it. This makes the idea of going back to China much more exciting as it will open up a lot more possibilities for me.

People have asked me how I've changed the most since before and after my trip… but I've had a little trouble answering it. The changes from my perspective have happened gradually and its hard for me to really remember exactly what I was like before I left. I'm sure if I could teleport my mind between the pre and post China Devin the difference would be pretty staggering. I think if I tried to some it up into a few points I would say.

• I'm far more confident. I care what other people think about me a lot less than I used to.
• I totally embrace all the strange things about myself now, and have little interest in normal people.
• I'm far more educated and interested in world issues. Understanding human behaviour and the workings of society is really interesting to me. I question everything now and try to get a root understanding of it all.
• I feel more easily frustrated with other people and the way they think and act in (from my perspective) detrimental ways.
• I approach things from a much more scientific logical mentality than I used to.
• I value unique people a lot more
• I'm into many new types of music and lost interested in some of my old favourites.
• I now know I can never go back to a typical 9-5 job.
• I try to remove all aspects of my culture from who I am and instead just look at logic and reality and what works and what makes people happy.
• I'm no longer sure if I ever want to get married.
• I think I also feel the heaviness of the world a lot more strongly now.
• I have better social skills, and more interest/enthusiasm in social interactions. I really enjoy a good deep discussion with people.
• I try to cut through all the BS out there and live in really authentic honest ways. I'd rather be honest with someone and have them not like me than keep my feelings to myself.
• I'ma lot less patriotic and a lot less into following sports.
• I have a bigger appreciation for the simple things, playing volleyball with friends, sitting around a campfire with a nice drink, walking at night, looking at the stars, and stuff like that.

I think that's about it.

Looking back on China I feel a lot of strange feelings about it. While I was in China I lived for an extended period of time in 5 different places… plus the countless travel experiences. In each one of these places I did different things for money, had different friends a different environment and different experiences… It really feels like I lived 5 or more different lives while in China… and now that I'm back in Canada looking back on them all is a bit of a mind trip. In each new place you settle into, it becomes your new reality. Your mind adapts to it and it is your new situation and the you inside that situation is the new you. Sure we have memories that link it all together… but the feeling of each place, seems to be lost after each time you go somewhere new… That feeling only comes back to me if I smell a certain smell or hear a certain song that I strongly associate with each place, and it only comes back for a moment. It's hard to explain and maybe needs to be experienced to be understood. I wonder how many different lives most people live… how often they just pack up and move across country away from their homes… maybe in these 2 years I experiences as many different lives as some people do in their entire lifetime? Now that each of these lives are over and I'm back in Canada, trying to remember them makes each one of them feel kind of unreal… Did they really happen? Of course they did I have pictures, and friends and blog posts… but besides these little mementos what is really left? I don't expect others to understand the strangeness of it… but writing about it makes me feel better.

I lived mostly out of my backpack in China and the freedom was wonderful. I wonder how many different lives I will live this time I leave my home.

It's been 2 and a half months now since I've been home. A part of me is really eager to go back, and a part of me wants to stay in Canada and hang out with my friends forever and give up the whole crazy idea of making it in another country again…

…ya right!

We all know which part of me will win

My flight is booked for Sep. 26th

Like anyone, sometimes I can get a little down.

Sometimes there's a good reason for it, and sometimes there isn't. The real question is, what should you do about it? If its a situation that you can take some sort of action to fix, then go for it, take action, make some changes. Other times it's not so simple, maybe there's nothing you can do about your situation, and perhaps you don't even know why your feeling down in the first place.

That was the case with me the other day. I was feeling down for no good reason, I didn't really know why, and I didn't really care. I just felt mildly depressed, and the truth is I didn't even feel like cheering myself up. For some reason it felt as if wallowing in my blue feeling was the only thing that I should do. Logically I knew I could probably cheer myself up but it was almost as if I didn't even want to feel better.

I think these are the times when your emotions kind of feel like a drug. You feel addicted to them and you don't really want them to go away even though you know the alternative is better. So there I sat on some stairs in Guilin, with my head resting on my fist, looking out into the world I wasn't happy in, feeling miserable.

Just at that time an old lady walked up to me with a huge heavy looking bag over her shoulder. She had a back problem and was bent over at the waist, almost at a 90-degree angle and walked slowly under the weight of what she carried. While I should have thought something along the lines of “well at least I have my health to be happy about, not like this poor woman” instead my thoughts said “oh great, here comes an annoying beggar to bother me for money.”

The lady walked up to me and held out her hand, and just as I was about to turn away I noticed that she simply wanted to collect the empty water bottle I was holding. She was one of the ladies that made their away around town collecting hundreds of plastic bottles in order to trade them in for enough to get by. I handed the bottle to her and expected her to then ask me for some change, but she didn't, and instead she thanked me twice… and with a really sincere, appreciative look in her eyes and walked away.

I felt a stroke of admiration, this lady has serious health problems, but instead of sitting down on the street and begging for money like so many others in China she trucks on, and carries heavy bags of what she collects around the city, working for herself to get by. I sat there a little stunned as I watched the lady slowly walk away carrying her heavy load with her.

“I want to do something nice for this lady,” I thought.

She put her bags down next to a building and hobbled down the street looking for more bottles to collect. I realized if I wanted to make this woman happy I couldn't just go give her some money, as she might feel insulted since she works hard for every penny she gets without being a beggar. Instead I had to think of a way to give her what she needed without her knowing she received any charity. I formulated my plan.

I waited for the lady to enter a small ally before I made my move. I sneaked over to where her heavy bags were and took some money out of my wallet. I lifted up the corner of one of her bags and slid the money underneath, and ran back to the stairs before being seen.

For the next 10 minutes I sat there with absolute focus waiting for the lady to return. My mind was clear of everything as I waited in excited anticipation. Eventually she made her way back to the bags. I stood up with excitement ready to see if she would find the money or not. I went behind a pillar for a better view. After 1 more minute of resting she picked up her heavy bags, then stopped. She reached down and grabbed the money I had hidden, and although her faced was turned away from me and I couldn't see her, I imagined a big *lucky* smile shine upon her face.

The lady had found more money in that lucky second than she would likely find all day. I imagined the rest of her day would be easier. Her bags wouldn't feel so heavy, there would be a lightness in her step because she had luckily stumbled upon some money. It must have felt like the universe was smiling on her. I felt great.

I would never see that woman again, never receive her thanks, or even see her smile but it didn't matter. I felt like I did something good for someone less fortunate than me, and it didn't contain any of the usual gratitude, which surprisingly made it feel really really good! The depression I felt earlier in the day was a faded memory. I was refreshed and renewed, the rest of my day felt sunny.

Έτσι εκεί το έχετε. When your feeling down, instead of trying to make yourself feel better, which can be difficult or which can even feel undesirable… instead make someone else feel good. Help cheer someone else up, or help someone that needs you. Lending a hand to someone less fortunate than you can give you a wonderful feeling, and if you make it into a fun event like I did it can completely lift your spirits.

Until next time, feel good!

Recently I've had the absolute privilege of checking out one of the most amazing places I have ever been in the world.

The Guilin Rice Terraces.

The Guilin Rice Terraces

My girlfriend Jen's mom decided to take us on an awesome trip to see the terraces in a small town that was about an hours drive from Guilin.

After driving on a windy mountain road for a long time we reached the base of the village where we were approached by a bunch of girls with turbins and huge baskets on their backs.

The baskets on their backs are used to carry heavy things up the mountains

Upon closer inspection however I noticed they weren't wearing turbins, but instead had incredibly long hair! In this village the tradition is that the longer a woman's hair, the more beautiful and worthy she is for marriage.

Brushing her hair our of the window

2 of the older village girls showing off their hair with us

Next we did the long hike into the village which was tiring with all of our heavy bags. When we reached the top however, to the little guest house on the mountain that we would be staying in, we were all blown away by the absolute beauty!

The view!

These terraces are used for growing rice, and have this distinct shape to make them efficient for watering (and also to allow the rice to be planted in such a remote location) each level of the terrace is flooded with water which trickles down to the layer below and to the layer below giving all of the rice on the mountain an even level of water. You can see a guy working on the field here:

Working hard on the rice fields

The entire experience was really nice. It was great to simply be secluded from the city, surrounded by mountains in all direction. Even just breathing the fresh air was incredibly refreshing to my system after spending so much time locked to my computer working on T-Shirt Design World.

The people of the village were very friendly and took wonderful care of us. The entire trip and guest house room was also incredibly cheap, as a single night was only 80rmb ($12.30). The food was wonderful, they had some really unique and delicious rice wine, and simply standing on the balcony and looking out at the marvel the rice terraces were, which must have been crafted into the mountains over generations… was truly phenomenal.

Μετά την επίσκεψη αυτών των ορυζώνων, εγώ δηλώνω επίσημα Γκουιλίν αγαπημένος προορισμός ταξιδιού μου στην Κίνα. Όχι μόνο δεν έχει αυτά τα Γκουιλίν ορυζώνες, έχουν επίσης τα καταπληκτικά βουνά και τα ποτάμια της Yangshuo, εντυπωσιακά σπήλαια, καταρράκτες, ράφτινγκ, και πολλά περισσότερα για να δείτε και να κάνετε. Είναι πραγματικά ένας από τους πιο όμορφους προορισμούς στη γη.

Στο συνηθισμένο τρόπο μου θα σας αφήσει όλους με μια παρουσίαση!

I have to apologize for the lack of updates to this blog, but for the last couples of months I have been working diligently on creating my new business!, and when I say diligently I really mean diligently!.. and have been putting in about an average of 10-12 hour work days nearly every day.

All the work however has produced a result that I am rather proud of, so I am excited to share (drum roll please)

T-Shirt Design World . com

T-Shirt Design World is a t-shirt website with a unique angle. It's about bringing together only the highest quality designs, made by artists who come from many different countries from around the world, with really affordable prices.

Right now at the time of launch all of our tees are $7-$10 and we already have 11 designers from 6 different countries!

The cool thing about having different designers from different countries is that you get a lot of different styles. Already T-Shirt Design World has cute silly tees, funny creative shirts, colorful bright t-shirts, cool stylish designs, and more.

Designers

How it works for our designers is that we pay them 40% of the profit for each shirt of theirs that we sell. When a designer is interested in joining we have him send us at least 5 samples of his work. If our T-Shirt judges approve at least 5 of them then we create a store page for them, with cool banners showing their style, and make their tees available for sale.

Check out our Design 4 Us page to learn more.

The Future

As with all new companies we expect the beginning of our store to start slow, but we hope to see continuous growth into the future. We have tons and tons of plans for how to make the store better and we will be working constantly to see it expand.

We hope to get designers from most countries of the world, and become the authority when it comes to finding interesting tees made from the people of the earth.

I personally also have a future vision for the website that is unfortunately too early to act out… and that is to have the website, once it is more successful, act as a sort of service to humanity. My future plans involve donating a percentage of all money made to help set up 'sustainable future' projects in the individual countries that the designers of the shirt come from.

This can be something as simple as, for example: 20% of all profit from t-shirt stores represented by Indonesian designers will go to a project of installing a windmill to help power an Indonesian orphanage.

While this example is a small one, it is a realistic one… and while the energy generated by a single windmill will not make much of a difference, the point is to raise awareness of the worlds needs to move towards implementing renewable, sustainable technologies.

Check us out!

Anyway, enough talk! I'll go ahead and post a slideshow showing different collages created using some designs from each artist.

or you can simply view the main website here

and if your a facebook junkie, View and 'like' our facebook page here !

here's the slideshow:

take care!

Recently Jen and I have opened up our home to couch surfers.

Couch-surfing is a worldwide network of travelers who open up their homes for (or sometimes just meet for a drink) with other travelers. If you haven't seen it before you should check it out!

We've had some great people stay with us, and one particularly interesting one was a Chinese man named Marvin whos stop at our place was part of his year long bike trip around China!

Marvin's been on the road for over 5 months now, and has tons of great experiences around China. He gave me the pleasure of giving him this interview for this talking to travelers series:

Marvin and his bike

In fact, at the beginning I was the type to follow the common Chinese life style. I was more reserved and not so outgoing. However in college I started to listen to rock music on the radio, then once I heard <Where did you sleep last night> by Nirvana, I started to change. I also had some friends who loved art and shared the same interests with me. We often talked about travel and the western music. So it started from music, then I gradually got to know about other aspects, which guided me in knowing what kind of life I wanted.

So after graduation, I left my hometown, and worked in Dalian for a year. At that time, I provided couch surfing for others many times. I heard their stories and experience, so it inspired me to get out there and look around for myself. Later I started to try many different jobs in different cities which began my travels.

Making it to Lasa (The Capital City of Tibet) has always been my dream. At the beginning I planned to travel there by bus. But the expenses are very high. So instead I found another way to travel there— by riding my bicycle. My habit is that when I have an idea, I will act on it, and let the experience of trying teach me how. I found that sometimes when we think too hard about something, in the end we will talk ourselves out of it. It's better just to act on our inspired ideas.

On the way I learned lots of things that I never had chance to learn before. It was more interesting than living in the city. But I also think about my parents when I travel for such a long time, so I decided that I will take a 1 year long trip, then after that, I will make money and help to give my family a better quality life. After that, I will travel again.

To save money, I try to stay with couch surfers. When I find locals willing to help, I can not only make lots of friends, but can also learn more about local cultures and customs.

On the way, I met man different people, experienced man different things and shared many different ideas. I see it as a kind of study. Also, I have enough time to think about it all on the way. The whole couch surfing experience really makes my trip rewarding.

1. Βοήθεια

Every day is new and new problems always arise. However sometimes I find strangers willing to help me. I feel grateful for this so I try to give a hand to others when they need it as well.
2. Perspective.

I've learned that in this world, there are many more good people than bad people. Chinese education always teaches us that bad people are everywhere. However if you experience the world for yourself, you will know the truth.

3. Communication.

On the way I have met so many people that helped me. So it's been necessary to learn how to communicate in a proper way, because couch surfing is not merely living in hotels.

4. Less complaining.

Rather than complaining, it is better to save energy for the trip!

Loneliness

This loneliness is not only about being alone during the journey but really the hardest part is that no many people can support and understand it. Therefore I have to become stronger without caring about other people's opinions.
I am the owner of my life. I am the leader. So only I can feel and understand. Others are just the audience.

I've learned to appreciate, and learned to understand.

Some philosophies I've discovered while biking that can be applied to life follow:

“The harder it is to reach the top of the hill, the more you can relax as you coast down it. But please be careful about your speed.

When you are going downhill or uphill, you can not relax. But when you face these hills, it will challenge your limitations.

You will never know what is behind the next turn, the only way to know is to go forward and check.

When things get rough, hold on for one more second… you will see the first rays of sunrise.

Never mind what people will say, only your can feel your experiences, so only you have the right to say judge them.

There is always something that triggers the pieces of your memory.

Life is like the accelerator, you can set the speed of the ride.

We run to chase the setting sun, while only a little heat remains. Although we know that this little heat is not hot enough to warm our body, but just a little light can ignite our hearts when the darkness comes.

If you don't love yourself, don't expect others love you.

What you want is always more than what you achieve.

Taking picture is nothing to do with the camera. The key is if your eyes know how to catch beauty. This pair of eyes is in your heart.

Time is the best truth. So close your eyes and judge with your mind.

If you smile to the mirror, the mirror will smile to you.

When you watch the view from far, you see the mountains are there, the scenery is there. When you go closer you see, the mountain is still there but greater. When you go too close, you wonder where is the mountain?

It is the same with love.”

Everyday when I arrive at new destinations, they are all my best moments.

Chatting, cooking and parting with couch surfers and sharing my stories and pictures with my friends.

Thanks for the great interview Marvin! We can all learn from the philosophies you have discovered during your travels. We wish you the best of luck continuing your journey to Tibet!