Travel To Grow

Kind van een voortzetting van mijn bericht over de manier waarop taal vormen gedrag wil ik praten over dit idee hebben we van de liefde.

Ik denk dat hoe we denken en praten over het idee van de liefde ... niet echt overeen met de werkelijkheid, en het eigenlijk ervoor zorgt dat we een hoop problemen of op zijn minst enige verwarring.

Wij mensen hebben een gewoonte van het afbreken van complexe zaken in eenvoudige, makkelijk te verteren onderdelen. We nemen de oneindig spectrum van kleuren in een regenboog en opdelen in basisblokken van rood-oranje-geel-groen-blauw-paars. We hebben de neiging te denken aan dingen als goed of slecht is, wanneer we weten dat er een groot grijs gebied tussen ... en doen we hetzelfde als het om liefde gaat ... of je van iemand houdt of je niet ... het is als een licht- schakelen zonder het grijze gebied.

Soms is het handig om dingen af ​​te breken in hun elementaire delen ... het zou een stuk minder handig om de kleur van de hemel beschrijven als 236 delen blauw, 206 delen groen en 147 onderdelen rood als photoshop zou het te beschrijven ... maar het probleem komt wanneer we vergeten dat er deze complexiteiten ... en dan zijn we gedwongen om de perfecte kleur te kiezen voor de verf op onze muren van de basis-rood-oranje-geel-groen-blauw-paarse keuzes.

In het Engels proberen we te breken van het concept van de liefde een beetje ... we hebben 'niet, zoals net als een vriend, net als zoals, liefde, ze is het een "ect ... maar deze divisies nog steeds geen zeer goed werk in het vertegenwoordigen van hoe liefde werkt echt of voelt. Ze lijken te worden beïnvloed door sprookjes en Hollywood-films, waar de belangrijkste personages zijn "gewoon vrienden" tot ze op een dag eindelijk beseffen dat ze "in liefde" (hoe romantisch) en hartstochtelijk te verklaren aan elkaar.

Het lijkt te zijn door middel van logica en de ervaring dat de liefde echt werkt zoals kleuren, op een spectrum. Het begint op 0 en vervolgens heeft een oneindige hoeveelheid levels helemaal tot aan wat de maximale capaciteit voor de liefde is.

Met andere woorden: misschien heb je net ontmoet iemand en je voelt een kleine vonk en hebben een beetje liefde voor hen op ... laten we zeggen ... 30 punten, dan na een paar data wanneer je een solide verliefd op hen je op een 70 ... vervolgens na elkaar voor een tijdje en vallen echt voor elkaar je op 130 ... dan wanneer je ervan overtuigd dat zij de perfecte een en wil je voor altijd samen zijn je misschien wel op een 200 ... dan na een grote ruzie over iets belangrijks je erbij neervalt naar een 160 ... of na 10 jaar huwelijk als je gegroeid in verschillende richtingen je langzaam naar beneden te verplaatsen naar een 60 ...

Het denken over het op deze manier ... in plaats van de lichtschakelaar in-of uitschakelen weg ... alleen maakt veel meer zin ...

Liefde en romantische / seksuele interesse zijn ook heel andere dingen ... we weten allemaal dat je kunt seksueel aangetrokken voelen tot iemand die je niet lief te hebben en vice versa ... maar is niet de liefde hetzelfde?

Misschien als je een aantrekkelijke vreemdeling ontmoeten elkaar in de bar uw romantische interesse ligt op 100, maar je liefde is in de buurt van 0 ... of voor een hetzelfde geslacht vriend of familielid je liefde zou kunnen zijn op een 100, maar de romantische interesse een 0 ... en misschien als er twee lange tijd man / vrouw vrienden dronken en iets romantisch gebeurt ... ze hadden allebei een liefde van 60 en een romantische belang van 30 voor elkaar .... maar de alcohol versterkt dat de romantische interesse voorbij de drempel.

Stel je voor dat laatste situatie op de oude manier van denken over het ... en hoe ingewikkeld het zou zijn:

"Oh my god ... we waren 'gewoon vrienden', zodat we niet van elkaar houden ... maar dan kregen we romantisch ... dus ... betekende dat we stiekem elkaar voor lief? betekent dat we houden nu van elkaar? is onze vriendschap nu verpest? kunnen we nog steeds gewoon vrienden zijn na dit gebeurde? is onze relatie veranderd nu? "

Dat soort denken is zo ingewikkeld en beperkt en onnatuurlijk ... het doet nog veel zin niet voor mij.

Toen ik in China was ik om te hangen met deze 3 mooie Chinese meisjes. Ieder van hen had vriendjes, zodat er nooit iets gebeurd tussen ons ... maar als ik om eerlijk te zijn zou ik moet zeggen dat ik hield van hen allen als vrienden ... laten we zeggen op een 70 ... maar ik had ook een romantische interesse in hen allen als goed ... misschien een 60 ...

In de 'normale' manier van denken dit misschien wel een gecompliceerde situatie ... hollywood zou zeggen dat je niet kunt iemand ook lief te hebben en goed met zijn vrienden op hetzelfde moment ... ik zou moeten ofwel legde mijn gevoelens opzij en gewoon ' vrienden zijn 'om de vriendschappen te voorkomen dat geruïneerd ... of anders zou ik gewoon voor gaan en mijn gevoelens bekennen en probeer ze te winnen ...

... Dit is totale onzin maar ... Waarom zou het moeten zijn een of ander? Waarom zijn we geprogrammeerd om op deze manier denken? Ik was helemaal prima liefdevol deze meisjes als vrienden en ook geïnteresseerd in hen romantisch ... waarom niet? Ik denk dat dit concept lijkt alleen maar zo vreemd, want van hoe wij proberen de ideeën van de liefde gezet in zulke beperkte categorieën.

De waarheid is, wanneer u uw gedachten stoppen van het proberen om alles te categoriseren, en om alles te passen in de doos ... het alternatief lijkt zo veel natuurlijker.

Ik hoop dat het lijkt vrij duidelijk op dit punt dat de liefde en romantische interesse werkt meer als een spectrum dan een light-switch ... maar hoe vaak komt onze gewoonte om te behandelen het als een light-switch voor problemen zorgen of verwarring?

Hoe zit het in de nieuwe verhoudingen? Aangezien dit clip van shows 'How I Met Your Mother Met' we zo veel gewicht op de eerste keer dat iemand zegt "ik hou van je" en als ze zeggen te vroeg dan zijn super raar!

Hoe zit het na een breakup ... voor een stel dat nog wil daarna vrienden blijven ... De vraag die onvermijdelijk komt op een gegeven moment "Heb je nog van me? 'Is zo lastig te beantwoorden! Dit gebeurde met mijn ex ... en het probleem is ... want ik wilde niet de relatie voort te zetten ... Ik moest zeggen: "Nee", hoewel ik nog steeds liefde en over haar zorg veel. Ik heb later dan verrekend met 'Ik hou nog steeds van jou als een vriend. "Maar als ... wie ben ik voor de gek? Het is niet alsof ze werd dik en lelijk direct en ik verloor alle romantische aantrekkingskracht voor haar ... De waarheid is ingewikkelder ... Misschien dat ik ooit van haar hield op een 150, en nu is het meer van een 90 of iets ... en logisch ik weet dat ik niet ' t willen dat de relatie door te gaan ... maar ik heb nog romantische interesse in haar, en zorg voor haar ...
... Maar de duidelijk hoe ingewikkeld en beperkend en onnatuurlijk proberen deze licht-switch liefde vragen te beantwoorden kan zijn.

Hoe zit het met liefde voor vreemden? Ik ben een grote fan van het idee van de liefde die buurman, het verspreiden van vrede en geluk en vriendelijkheid naar vreemden ... De hele eenheid zijn we allemaal in deze wereld bij elkaar, liefde voor de mensheid iets ... Maar als zelfs het schrijven van dit maakt geluid me raar als gevolg van de hele lichtschakelaar ding ... ik heb alleen over als een 5-10 op de schaal van liefde ... het is niets ernstigs!

Ik was bezig met een free hugs evenement in Toronto tijdens de zomer. Het verspreiden van het geluk van de knuffels aan vreemden ... Maar toen een man kwam naar me toe en zei: "Sorry dude, ik heb je lief, ik alleen als jij. 'En in plaats bood me een handdruk. Het was fijn en alles, maar het deed me beseffen de licht-schakelaar categorieën in zijn gedachten ... In zijn gedachten zijn vreemd aan vreemden houden, maar prima om als hen ... en op de top van dat ... knuffels zijn alleen voorbehouden aan mensen die je liefhebben ... hmmm ...

Hier is nog een vraag Chinese meisjes willen me testen met wanneer we praten over cultuur en dating. Ze vragen altijd me ... "Is het oke om seks te hebben met iemand voordat je verliefd wordt?" Dan ben ik streng beoordeeld door welk antwoord dat ik geef.

Het probleem is dat de hele kwestie gebrekkig is! Eerst gaat ervan uit dat de liefde is aan of uit ... en ten tweede gaat ervan uit dat liefde en seks van elkaar afhankelijk zijn. Grote beslissingen van mijn karakter worden gemaakt door deze meisjes ... als de trieste waarheid is hun hele manier van denken is gebaseerd op onjuiste veronderstellingen.

Dus waarom zouden we proberen om deze complexe ideeën van liefde en romantiek vast in kleine in-of uitschakelen categorieën ... Nou zoals ik in het begin, mensen van houden om dit te doen op alle terreinen van het leven, omdat de meeste van de tijd nuttig ... maar in de tweede plaats vanwege de invloed van onze taal, zoals het laatste bericht over sprak. In onze taal zijn ofwel "I love you" of "Ik niet" we zijn ofwel "Just vrienden" of "We zijn dating" ... De waarheid is ... jammer genoeg te danken aan onze taal zijn moeilijk om te praten over de liefde een andere manier ... Niemand van ons wil om te beoordelen hoeveel we onze vrienden liefde op een aantal schaal ... en natuurlijk de nummers zou verschillende dingen betekenen voor verschillende mensen ... Maar de sleutel is om niet laten de vereenvoudigingen van onze taal laat het ons uit het oog verliezen onderliggende complexiteiten van deze dingen ... niet uit het oog verliezen van de werkelijkheid en de waarheid van onze gevoelens, omdat van een aantal hulst-hout ideeën over wat liefde is ... en onze best doen om te stoppen met het denken in deze te beperken verwarrende aan-en uitzetten voorwaarden ...

... En misschien in plaats daarvan ... gewoon eerlijk en open volg de ware gevoelens in ons hart ... zonder beperkingen, verwachtingen of regels.

Onlangs mijn studie van de mandarijn taal heeft mij tot een nieuwe theorie.

Zoals ik weet zeker dat je weet, verschillende talen op verschillende manieren uit te leggen bepaalde concepten en ideeën ... en zelfs verschillende woorden of concepten die volledig afwezig zijn in andere degenen ...

Ik was in gesprek met mijn Chinese ex-vriendin vandaag en vroeg haar hoe ze 'casual dating' in het Chinees ... waar je terloops uit een of meer mensen zeggen, maar je niet serieus toch ... je niet op het exclusieve moment nog ... voordat er een zorgen te maken over de inzet of iets dergelijks.

en tot mijn verbazing vertelde ze me ... "Dat is letterlijk onmogelijk te zeggen in het Chinees."

Ze zei "we alleen jian mian hebben, wat betekent, om af te spreken met iemand (maar wordt meestal gebruikt voor vrienden niets te maken met dating) of we hebben yue hui die is als ernstig exclusief vriendje en vriendinnetje dating."

Toen besefte ik ... (vanuit mijn ervaring met wonen in China) dit is precies hoe bijna alle Chinese mensen denken ... je moet echt heel graag iemand voordat je kunt gaan op een datum met ze ... en het moet exclusief te zijn en ernstige vanaf het begin gaan ...

Dit dan deed me denken aan al die keren heb ik geprobeerd om te praten over het idee van casual dating met Chinese meisjes en liet ze me beschuldigen van het zijn een vuile buitenlander, die wilde alleen maar om te spelen met meisjes ...

... Dus ik dacht ... ook al is de Chinese cultuur wordt blootgesteld aan dit idee van casual dating via de media en al hun Amerikaanse tv-shows, de meeste van hen nog steeds niet begrijpen het idee ... of denk dat het volkomen vreemd en onaanvaardbaar.

Dus mijn theorie is ... is dat de taal is belangrijker dan we denken ... dat eigenlijk taal zelf is het maken / onderhouden van deze culturele gedrag ... en dat omdat ze niet eens een woord om dit te beschrijven ... het is automatisch zo'n vreemd vreemd ding ... en maken het normaal lijkt, is bijna onmogelijk.

Als het idee zelf is niet eens aanwezig is in hun eigen taal ... hoe kan het ook een normale of natuurlijke ding? Hoe kan het ook niet automatisch bestempeld als vreemd standaard?

Het werkt ook andersom ... in China hebben ze iets geroepen shanghuo 上火 (begin-het-vuren?) ... En omdat we niet de woorden om dit concept te beschrijven in onze taal zijn bijna onmogelijk voor ons om het te krijgen ...

Het heeft te maken met de balans van Yin en Yang en is een symptoom dat optreedt wanneer de balans is uit wack ... wat resulteert in zere keel en andere dingen ... en heeft te maken met bepaalde voeding keuzes ... en heeft ook te maken met boos te over dingen ... Het kostte me als een week om het te begrijpen door die definitie en het lijkt nog steeds zo vreemd voor mij.

Maar dit idee van shanghuo is zo'n groot deel van hun dagelijks leven. Iedereen begrijpt het en aanvaardt het als vanzelfsprekend. Als ik ze vertellen dat we niet hebben shanghuo ze waarschijnlijk denken dat haar zo vreemd als, hoe vreemd vind ik het dat ze niet hebben casual dating.

Ik denk dat het waarschijnlijk is dat oorspronkelijk de cultuur van de taal gemaakt, maar nu ik denk dat de taal is de cultuur behouden.

Een ander voorbeeld is "Wenti" Het betekent dat vraag, en het betekent ook problem.Chinese mensen echt niet graag dingen of hun bazen of instanties vraag ... Ze worden niet aangemoedigd om vragen te stellen in de school, of de vraag van de ideeën van anderen ... Misschien omdat elke "vraag" heeft dezelfde betekenis als een "probleem"

Hoeveel van ons eigen gedrag wordt gevormd door de taal die wij gebruiken. We zien duidelijke voorbeelden van deze als het gaat om abstracte begrippen als 'Love' ... op basis van onze taal hebben we de neiging om over liefde te praten als deze verschijnselen worden een in-of uit te schakelen. Of je bent verliefd of je niet. Maar de dingen in werkelijkheid zijn nooit echt zo zwart-wit, er altijd zijn zo veel tinten grijs ... maar je kunt zien hoe ons gedrag binnen relaties wordt beïnvloed door dit idee.

Wanneer we beseffen dat elke gedachte en het concept in onze geest is verwoord met behulp van de taal die we zijn gerezen met het belang van onze taal wordt meer duidelijk. Hoeveel echte wereld concepten die er zijn in andere talen die we niet voorwaarden voor de in het Engels te hebben? Hoe vaak hebben we te simpel abstracte begrippen als goed en kwaad door het gebruik enkele woorden om te beschrijven? Als een wereld vol van blinde mensen zouden nooit weten dat ze misten gezicht ... Welke concepten en ideeën missen we omdat we geen woorden om te beschrijven?

Studies hebben aangetoond dat taal van invloed op niet alleen hoe we denken, maar ook onze waarneming van beweging, emotie waarneming, object representatie, en zelfs het geheugen.

Een van mijn favoriete boeken van Malcolm Gladwell de titel "Uitschieters" toont aan dat sprekers van het Kantonees Chinees een veel gemakkelijker te onthouden lange slierten van de nummers hebben, omdat elk nummer heeft een kortere uitspraak dat zijn Engels equivalent ... waardoor hun korte termijn geheugen om meer cijfers te houden in een korte tijd. Ik testte dit uit, terwijl in China ook, maar ik heb verpletterd door mijn Kantonees vriend!

Of het nu gaat taal vormen echt gedrag of niet, en in welke mate nog moet worden bewezen, maar het maakt een heleboel zin en kan helpen om een ​​aantal van de problemen heb ik in het begrijpen van mijn Chinese vrienden, en hoe ze denken uit te leggen.

Interessante dingen ... vertel me je gedachten ~

Een belangrijk onderdeel van het begrijpen van de wereld en al zijn Crazyness is empathie.

Als we onszelf in de schoenen van een ander, en begrijpen het leven vanuit hun perspectief kunnen we grote stappen in het begrijpen van het gedrag van mensen over de hele wereld.

We moeten proberen te begrijpen dat alle mensen gewoon doen wat ze denken dat ze moeten doen om gelukkig te zijn. Het is het doel dat iedereen deelt echter tal van milieu-invloeden kunnen invloed hebben op hoe het is uitgedrukt in verschillende mensen.

Het geld hongerige CEO, de terrorist, de corrupte ambtenaar, de martelaar, de non ... Als we willen dat deze mensen moeten we begrijpen waar hun huidige mentaliteit vandaan komt te begrijpen. en om dat te doen moeten we de verschillende invloeden die vorm hebben gegeven wie ze zijn gedurende hun hele leven op deze aarde te begrijpen.

Naast de kleine genetische invloeden die kunnen worden overwonnen, worden mensen niet geboren goed of slecht, corrupt of zuiver, of een van de kenmerken die we toeschrijven aan persoonlijkheden. They are shaped by the world in which we live, the information they have, the skills they have developed, the mindsets that have been programmed into them through their experiences and the situations they have been exposed to.

Unfortunately we can't take a person and experience what they have experienced and seen what they have seen and have our minds shaped the way theirs have been… however we can do little thought experiments, to imagine for ourselves what it would be like to grow up in different times or situations and to be shaped by different environments.

Through this empathy we can begin to understand the behaviour of others… that is not to say, we should excuse, condone or condemn the behaviour, but at least we should understand it.

An amazing talk in this area that I have seen recently is by Sam Richards called A radical experiment in empathy.

Check it out hieronder.

Does this talk help you to understand your fellow humans a little better?

We've all heard the question before:

“Does money bring happiness?”

en we hebben allemaal gehoord van de verschillende antwoorden. We hebben gehoord van miljonairs ongelukkig, we hebben gehoord van mensen met een niets wordt ongelofelijk blij. en aan de andere kant zien we graag rijke mensen met rijkdom op alle terreinen van hun leven, en mensen die zo arm zijn zij lijden als gevolg van het eindeloos.

Velen van ons voelen dat als we meer geld zouden we gelukkiger zijn ... bijna iedereen van ons enthousiast over het idee van het winnen van de loterij, een substantiële verhoging lijkt altijd als een goede zaak ... Maar we beseffen ook de beste dingen in het leven gratis zijn . We gaan kamperen om weg te komen van de materiële wereld. We zien de problemen die de zucht naar geld schept in de wereld.

Dus wat is er aan de hand hier? Waarom is er een dergelijk conflict tussen het idee van geld en geluk?

Het is mijn theorie dat het probleem met het stellen van de vraag "Heeft geld brengen geluk" is dat de vraag onjuist is. Mijn idee is dat geld niet rechtstreeks betrekking heeft op geluk op alle ... en als de relatie niet bestaat, zijn heel zwak op zijn best.

Geld Wel lijkt een directe 1-1 relatie die iets dergelijks ... Iets dat effectief bij gebruik kunt maken geluk, of als beperkt of niet naar behoren uitgeoefend kan ongelukkig ... die op zijn beurt zou verklaren waarom mensen met een vergelijkbaar niveau van geld kan worden oorzaak hebben op dergelijke weerszijden van het geluk spectrum.

Dit een-een relatie, is de relatie tussen geld en vrijheid.

Denk er eens over. Hoe meer geld iemand heeft, des te meer vrijheid die ze hebben. En hoe minder geld een persoon heeft, hoe minder vrijheid die ze hebben. De relatie is direct en volledig is.

Aan de slechte kant van het spectrum verliest u de vrijheid om te leven in het soort huis u wilt, rijdt het soort auto dat u wilt, of zelfs een auto, zet je kinderen in de soorten scholen u wilt, een adequate gezondheidszorg (in sommige landen), heb je geen vrijheid om te reizen, en als je arm genoeg je misschien niet eens de vrijheid hebben om eten te kopen en te overleven. Wanneer geld daalt naar 0 en zonder andere interveniërende factoren, u zelfs verliezen de vrijheid om te leven, als honderdduizenden doen rond de hele wereld elke dag.

Aan de andere kant van het spectrum heb je die vrij om de wereld te zien, de dingen die ze willen, maken meer geld vrij gemakkelijk, de beste gezondheidszorg, de veiligste veiligheid, het beste onderwijs, de meest vrije tijd te kopen, hebben de beste ervaringen, controle anderen, met genoeg geld kunnen ze zelfs in staat zijn om de regels van de wet te overstijgen door de aflossing van de lokale rechtshandhaving.

en die in het midden zal een gemiddelde mate van vrijheid in deze gebieden.

Nu natuurlijk een aantal van deze vrijheid factoren kunnen betrekking hebben op geluk, maar je kunt duidelijk zien dat de relatie tussen geld direct wordt hierdoor de vrijheid en de rest is gewoon een na effect van dat.

Nu als we dat geld aan te nemen = de vrijheid en het gebrek aan geld = gebrek aan vrijheid kunnen we beginnen om iets te merken nogal af zetten. We zijn allemaal geboren zonder geld, dus we zijn allemaal geboren met een ernstig gebrek aan vrijheid, (afgezien van de vrijheid van onze ouders aan ons te verstrekken) ... in wezen zijn we allemaal geboren in een wereld van slavernij, waar moeten we onze vrijheid te verdienen door middel van talloze uren van het onderwijs en hard werken.

Nu natuurlijk sommigen van ons geluk en geboren in gezinnen die al bevatten een hoge mate van vrijheid, dus we kunnen veel van onze vrijheid gemakkelijk aan ons gegeven hebben ... of we kunnen gegeven worden grote kansen om een ​​beetje van onze eigen vrijheid te verdienen vrij gemakkelijk ... Maar de trieste waarheid is dat de meeste zijn niet zo gelukkig en een groot deel van de planeet is geboren in gezinnen die weinig of geen vrijheid om te sparen.

Based on this understanding we can see that our freedom is directly limited by the amount of money that we have. Now while the majority of us in the rich countries have a large enough amount of freedom that we don't really feel our freedom is all that restricted (except for our 9-5 jobs in which we have accepted as normal and necessary) we are around the world beginning to see the problems with this correlation. The big problem with this relationship is the idea of debt that we have created.

Money is essentially created out of thin air through the fractional reserve banking system, and must be repaid. However once the application of interest is put on top of it, there is less money in existence than that which needs to be repaid. This results in the necessity to add more and more money into the system resulting in less value for each dollar, and a need to accumulate more and more to maintain our level of freedom. In turn this creates higher and higher debts and less and less worldly freedoms.

In case I'm not being clear… “If all debts in the world were paid off, there wouldn't be a single dollar in existence”

This of course helps to explain why the US debt is over 14 trillion dollars… and rising.

One of the questions I hope this article raises is: “What type of freedoms should be universal for human beings?” and of course, this question must be considered from the perspective that money = freedom. Should human beings be born with the freedom to have access to food and water? Or should that be a freedom that has to be fought for and earned? Our current minimum level of freedom on earth, is welfare in some countries, a couple homeless programs and stuff like that in the rich countries, and practically nothing but the occasional food drive for the hundreds of thousands in poverty around the world. With technologies in existence such as hydro/aquaponics, earthship homes, super-capacitors, renewable energies, and countless countless others, should we really have such a low default level of freedom on earth?

Another thing to consider is our maximum level of freedom. Currently our maximum level of freedom is based on how much money we have. The estimated number of millionaires in the world, (people with a good deal, but far from limitless amount of freedom) is 10,000,000 which is only 0.15% of the worlds population. Is this the best system we should be basing our freedom off? One that only provides a good deal of freedom to 0.15% of the world?

So how can we do better?

What if instead our freedom was not limited by money, but instead limited by the state of our technological advancements and the resources of the earth. What if the freedom to eat was not based off of how much money a person had, but instead how much food the combined efforts of the world could produce through advanced technologies? What if the freedom to travel was not based off money but instead how many automated renewable energy transportation systems we could create?

This is just a vague unexplained surface scratch of the ideas this train of thought produces, but the rest is far beyond the scope of this article. One thing we can see is that instead of our freedom being based off of money and the growing debts that are plaguing the system, if our freedom was based off of advances in technology and science it would always be growing and evolving. Essentially all people on the planet would become more and more free as our technology improves further and further. Now that's interesting.

The train of thought I'm referring to of that of a Resource Based Economy. An intro to these ideas can be seen here:

In-case your not buying the whole 'we are kind of slaves' thing, here is another interesting perspective about the idea of how we are not very free:

Near the middle of June, I returned home to Canada after 1 year and 9 months in China for a nice Canadian summer vacation.

I really wanted to refresh my mind with the familiar after spending so much time in such a different culture, and I really wanted to see my family and friends again.

Coming home again was a strange experience. They call it reverse culture shock, but for me it was so much shocking as it was just strange. Coming home was exciting in some ways and unsettling in others. The whole experience of coming home didn't feel real at first. The best way to describe it was that I constantly felt like I was dreaming and that any second I would wake up and be back in China.

China had become my reality, and Canada, although familiar, felt different. The empty streets, the wide open spaces, the nature, the peaceful residential areas… it all felt a little bit new to me. I definitely appreciated certain things before that I had never really cared about while in China. I was dazzled by how nice the neighbourhood around my house looked. I noticed how many more birds and squirrels and stuff were around. For the first time I could understand the conversations of strangers, and the small talk from the people around me we're talking about became very interesting.

Going into a store felt really strange… I could talk to the cashier in English fluently… She would treat me just like anyone else… It was completely normal but felt really special.

My home town is full of many cultures and it was cool to see so many different looking people in the same area… In China most people look very similar. People seemed much heavier as well as Chinese people are nearly all super skinny.

Going down to Toronto I was so intrigued by all the interesting looking people with tattoos and dyed hair and piercings and alternative fashions I wanted to talk to all of them just to see what they were about.

Seeing my family and friends was really nice… most of them stayed exactly the same, but some had changed in pretty big ways. The question I got from everyone 'how was China' always felt so impossible to answer. I knew from my time in Thailand that I would never be able to pass on my experiences in China to anyone else… telling stories about China pass on no more of my experiences than hearing news reports pass on the experience of the events.

Coming home, besides giving me a greater appreciation of Canada actually gave me a greater appreciation of China as well. Running into situations like a needing to go to a beer store… or getting a fishing licence or fire permit… or dealing with bouncers at clubs… and the vast space between everything making cars almost a necessity… or not being able to walk out of my house at 1am and find something to eat or drink… all made me appreciate the convenience and casualness of China a lot more. Canada has so many rules and regulations and restrictions and social expectations and… well these things just don't exist in China… I told many friends to their surprise that so called communist China feels a lot more free to me than Canada.

After about 3 weeks all the strangeness of Canada began to disappear. Canada became my reality again, and now China seemed like a dream. I caught up with all my friends and family, ate all the foods I missed, did the things I hadn't done in years… Then really just enjoyed my vacation while it lasted. I tried not to spend any money whenever possible because of how expensive everything is in Canada, and still ended up spending way more money than I would have liked. I cringe on the inside every time I have to share a $15 pitcher of beer as my mind compares it to the 10-cent beers that I had while in Aojiang or the 90-cent pints we used to get at the bar in Shunde.

I spent hours and hours on youtube relishing the freedom of unblocked youtube videos… and am happy that after 2 years of not having access to it, I now only use facebook about 10% of the time that I used to.

People say I pronounce some words with an accent now… I don't really notice it.

I decided to really improve my Mandarin during the summer, so I began studying a few hours a day on it. This makes the idea of going back to China much more exciting as it will open up a lot more possibilities for me.

People have asked me how I've changed the most since before and after my trip… but I've had a little trouble answering it. The changes from my perspective have happened gradually and its hard for me to really remember exactly what I was like before I left. I'm sure if I could teleport my mind between the pre and post China Devin the difference would be pretty staggering. I think if I tried to some it up into a few points I would say.

• I'm far more confident. I care what other people think about me a lot less than I used to.
• I totally embrace all the strange things about myself now, and have little interest in normal people.
• I'm far more educated and interested in world issues. Understanding human behaviour and the workings of society is really interesting to me. I question everything now and try to get a root understanding of it all.
• I feel more easily frustrated with other people and the way they think and act in (from my perspective) detrimental ways.
• I approach things from a much more scientific logical mentality than I used to.
• I value unique people a lot more
• I'm into many new types of music and lost interested in some of my old favourites.
• I now know I can never go back to a typical 9-5 job.
• I try to remove all aspects of my culture from who I am and instead just look at logic and reality and what works and what makes people happy.
• I'm no longer sure if I ever want to get married.
• I think I also feel the heaviness of the world a lot more strongly now.
• I have better social skills, and more interest/enthusiasm in social interactions. I really enjoy a good deep discussion with people.
• I try to cut through all the BS out there and live in really authentic honest ways. I'd rather be honest with someone and have them not like me than keep my feelings to myself.
• I'ma lot less patriotic and a lot less into following sports.
• I have a bigger appreciation for the simple things, playing volleyball with friends, sitting around a campfire with a nice drink, walking at night, looking at the stars, and stuff like that.

Ik denk dat het wel zo'n beetje.

Terugkijkend op China voel ik een hoop vreemde gevoelens over. Terwijl ik in China woonde ik voor een langere periode van tijd in vijf verschillende plaatsen ... plus de talloze reiservaringen. In each one of these places I did different things for money, had different friends a different environment and different experiences… It really feels like I lived 5 or more different lives while in China… and now that I'm back in Canada looking back on them all is a bit of a mind trip. In each new place you settle into, it becomes your new reality. Your mind adapts to it and it is your new situation and the you inside that situation is the new you. Sure we have memories that link it all together… but the feeling of each place, seems to be lost after each time you go somewhere new… That feeling only comes back to me if I smell a certain smell or hear a certain song that I strongly associate with each place, and it only comes back for a moment. It's hard to explain and maybe needs to be experienced to be understood. I wonder how many different lives most people live… how often they just pack up and move across country away from their homes… maybe in these 2 years I experiences as many different lives as some people do in their entire lifetime? Now that each of these lives are over and I'm back in Canada, trying to remember them makes each one of them feel kind of unreal… Did they really happen? Of course they did I have pictures, and friends and blog posts… but besides these little mementos what is really left? I don't expect others to understand the strangeness of it… but writing about it makes me feel better.

I lived mostly out of my backpack in China and the freedom was wonderful. I wonder how many different lives I will live this time I leave my home.

It's been 2 and a half months now since I've been home. A part of me is really eager to go back, and a part of me wants to stay in Canada and hang out with my friends forever and give up the whole crazy idea of making it in another country again…

…ya right!

We all know which part of me will win

My flight is booked for Sep. 26th

Like anyone, sometimes I can get a little down.

Sometimes there's a good reason for it, and sometimes there isn't. The real question is, what should you do about it? If its a situation that you can take some sort of action to fix, then go for it, take action, make some changes. Other times it's not so simple, maybe there's nothing you can do about your situation, and perhaps you don't even know why your feeling down in the first place.

That was the case with me the other day. I was feeling down for no good reason, I didn't really know why, and I didn't really care. I just felt mildly depressed, and the truth is I didn't even feel like cheering myself up. For some reason it felt as if wallowing in my blue feeling was the only thing that I should do. Logically I knew I could probably cheer myself up but it was almost as if I didn't even want to feel better.

I think these are the times when your emotions kind of feel like a drug. You feel addicted to them and you don't really want them to go away even though you know the alternative is better. So there I sat on some stairs in Guilin, with my head resting on my fist, looking out into the world I wasn't happy in, feeling miserable.

Just at that time an old lady walked up to me with a huge heavy looking bag over her shoulder. She had a back problem and was bent over at the waist, almost at a 90-degree angle and walked slowly under the weight of what she carried. While I should have thought something along the lines of “well at least I have my health to be happy about, not like this poor woman” instead my thoughts said “oh great, here comes an annoying beggar to bother me for money.”

De dame liep naar me toe en stak haar hand uit, en net toen ik stond op het punt om weg te draaien viel me op dat ze gewoon wilde de lege waterfles Ik hield verzamelen. Zij was een van de dames die hun weg gemaakt in de stad verzamelen honderden plastic flessen in om hen te ruilen voor genoeg om rond te komen. Ik gaf de fles aan haar en verwachtte dat ze me dan vragen om enige verandering, maar ze niet, en in plaats daarvan dat ze bedankte me twee keer ... en met een werkelijk oprecht, waarderende blik in haar ogen en liep weg.

Ik voelde een slag van bewondering, deze dame heeft ernstige gezondheidsproblemen, maar in plaats van zitten op de straat en bedelen om geld zoals zo vele anderen in China zij vrachtauto's op, en draagt ​​zware zakken van wat ze verzamelt rond de stad, werken voor zich om rond te komen. Ik zat daar een beetje verbijsterd toen ik zag hoe de vrouw langzaam weg te lopen die haar zware last met haar.

"Ik wil iets leuks doen voor deze dame," dacht ik.

Ze zette haar tassen neer naast een gebouw en strompelde de straat op zoek naar meer flessen te verzamelen. Ik realiseerde me als ik wilde maken van deze vrouw gelukkig kon ik gewoon niet gaan geven haar wat geld, als ze zou zich beledigd voelen omdat ze werkt hard voor elke cent die ze krijgt, zonder dat een bedelaar. In plaats daarvan moest ik denken aan een manier om haar te geven wat ze nodig had, zonder haar te weten kreeg ze een goed doel. Formuleerde ik mijn plan.

Ik wachtte voor de dame om een ​​kleine bondgenoot in te voeren voordat ik mijn verhuizing. Ik sloop naar de plaats waar haar zware tassen waren en nam wat geld uit mijn portemonnee. Ik hief de hoek van een van haar tassen en schoof het geld eronder, en rende terug naar de trap voordat ze gezien.

Voor de volgende 10 minuten zat ik daar met absolute focus te wachten op de dame terug te keren. Mijn geest was duidelijk van alles als ik wachtte in opgewonden verwachting. Uiteindelijk maakte ze haar weg terug naar de tassen. Ik stond op van opwinding klaar om te kijken of ze het geld te vinden of niet. Ik ging achter een pilaar voor een betere weergave. Na een minuut meer van rust ze pakte haar zware tassen, en stopte toen. Ze reikte naar beneden en pakte het geld dat ik had verstopt, en hoewel ze geconfronteerd werd wendde zich van mij en ik kon haar niet zien, stelde ik me een grote * gelukkig * smile schijnen op haar gezicht.

De dame had gevonden meer geld in die gelukkige seconden dan zij waarschijnlijk zou vinden de hele dag. Ik stelde me de rest van haar dagen gemakkelijker zou zijn. Haar tassen zou het niet voel me zo zwaar is, zou er een lichtheid in haar stap, want ze had gelukkig gestuit op wat geld. Het moet gevoeld hebben als het heelal was glimlachend op haar. Ik voelde me geweldig.

Ik heb nooit meer zou zien dat de vrouw, nooit ontvangen dankzij haar, of zelfs haar glimlach maar dat maakte niet uit. Ik voelde me alsof ik iets goeds voor iemand die minder geluk dan ik, en het bevatte geen van de gebruikelijke dankbaarheid, die verrassend maakte het voelt echt heel goed! De depressie Ik voelde me eerder op de dag was een vervaagde herinnering. Ik was verfrist en vernieuwd, de rest van mijn dagen voelden zonnig.

Dus daar heb je het. Als je down voelt, in plaats van te proberen om jezelf beter te voelen, dat kan moeilijk zijn en die zelfs kan voelen ongewenst ... in plaats te maken iemand anders een goed gevoel. Help vrolijken iemand anders op, of helpen iemand die u nodig heeft. Een handje aan iemand die minder geluk hebben dan kun je een heerlijk gevoel, en als je het in een leuk evenement zoals ik deed het kan volledig op te heffen uw geest te maken.

Tot de volgende keer, voel je goed!

Onlangs heb ik had het absolute privilege van de controle van een van de meest fantastische plekken waar ik ooit geweest in de wereld.

De Guilin rijstterrassen.

De Guilin Rijst Terrassen

Mijn vriendin Jen's moeder besloten om ons op een geweldige reis naar de terrassen te zien in een kleine stad die ongeveer een uur rijden van Guilin.

Na het rijden op een winderige berg weg voor een lange tijd bereikten we de voet van het dorp waar we door een stel meisjes benaderde met Toerbins en grote manden op hun rug.

De manden op hun rug worden gebruikt om zware dingen dragen de bergen

Bij nader inzien echter merkte ik ze niet Toerbins draagt, maar in plaats daarvan had ongelooflijk lang haar! In dit dorp de traditie is dat hoe langer een haar van de vrouw, hoe mooi en waardig is ze voor het huwelijk.

Borstelen het haar ons van het venster

2 van de oudere meisjes uit het dorp tonen hun haar met ons

Vervolgens hebben we hebben de lange wandeling naar het dorp, dat was vermoeiend met al onze zware tassen. Toen we de top wel bereikt, naar het kleine pension aan de berg die we zouden verblijven in, waren we allemaal weggeblazen door de absolute schoonheid!

Het uitzicht!

Deze terrassen worden gebruikt voor de teelt van rijst, en hebben deze duidelijke vorm als u deze doeltreffender te maken en voor het besproeien van (en ook om de rijst geplant worden in zo'n afgelegen locatie) elk niveau van het terras wordt overspoeld met water dat naar beneden sijpelt de laag hieronder en op de laag onder de vermelding van alle van de rijst op de berg een even niveau van het water. U kunt zien dat een man werken op het veld zich hier:

Hard werken op de rijstvelden

De hele ervaring was erg leuk. Het was geweldig om eenvoudig worden afgezonderd van de stad, omgeven door bergen in alle richting. Zelfs alleen maar de frisse lucht was ongelooflijk verfrissend om mijn systeem na zo veel tijd vergrendeld om mijn computer te werken op T-Shirt Design World.

De mensen van het dorp waren erg vriendelijk en nam prachtig voor ons gezorgd. De hele reis en pension kamer was ook ongelooflijk goedkoop, als een enkele nacht was slechts 80rmb (12,30 dollar). Het eten was geweldig, ze hadden een paar hele unieke en heerlijke rijst wijn, en gewoon op het balkon en kijkt uit op het wonder van de rijst terrassen waren, die moet zijn vervaardigd in de bergen over generaties ... was echt fenomenaal.

After visiting these rice fields, I officially declare Guilin my favorite travel destination in China. Not only does Guilin have these rice fields, they also have the amazing mountains and rivers of Yangshuo, Stunning caves, waterfalls, white water rafting, and so much more to see and do. It really is one of the most beautiful destinations on earth.

In my usual fashion I'll leave you all with a slide show!

I have to apologize for the lack of updates to this blog, but for the last couples of months I have been working diligently on creating my new business!, and when I say diligently I really mean diligently!.. and have been putting in about an average of 10-12 hour work days nearly every day.

All the work however has produced a result that I am rather proud of, so I am excited to share (drum roll please)

T-Shirt Design World . com

T-Shirt Design World is a t-shirt website with a unique angle. It's about bringing together only the highest quality designs, made by artists who come from many different countries from around the world, with really affordable prices.

Right now at the time of launch all of our tees are $7-$10 and we already have 11 designers from 6 different countries!

The cool thing about having different designers from different countries is that you get a lot of different styles. Already T-Shirt Design World has cute silly tees, funny creative shirts, colorful bright t-shirts, cool stylish designs, and more.

Designers

How it works for our designers is that we pay them 40% of the profit for each shirt of theirs that we sell. When a designer is interested in joining we have him send us at least 5 samples of his work. If our T-Shirt judges approve at least 5 of them then we create a store page for them, with cool banners showing their style, and make their tees available for sale.

Check out our Design 4 Us page to learn more.

The Future

As with all new companies we expect the beginning of our store to start slow, but we hope to see continuous growth into the future. We have tons and tons of plans for how to make the store better and we will be working constantly to see it expand.

We hope to get designers from most countries of the world, and become the authority when it comes to finding interesting tees made from the people of the earth.

I personally also have a future vision for the website that is unfortunately too early to act out… and that is to have the website, once it is more successful, act as a sort of service to humanity. My future plans involve donating a percentage of all money made to help set up 'sustainable future' projects in the individual countries that the designers of the shirt come from.

This can be something as simple as, for example: 20% of all profit from t-shirt stores represented by Indonesian designers will go to a project of installing a windmill to help power an Indonesian orphanage.

While this example is a small one, it is a realistic one… and while the energy generated by a single windmill will not make much of a difference, the point is to raise awareness of the worlds needs to move towards implementing renewable, sustainable technologies.

Check us out!

Anyway, enough talk! I'll go ahead and post a slideshow showing different collages created using some designs from each artist.

or you can simply view the main website here

and if your a facebook junkie, View and 'like' our facebook page here !

here's the slideshow:

take care!

Recently Jen and I have opened up our home to couch surfers.

Couch-surfing is a worldwide network of travelers who open up their homes for (or sometimes just meet for a drink) with other travelers. If you haven't seen it before you should check it out!

We've had some great people stay with us, and one particularly interesting one was a Chinese man named Marvin whos stop at our place was part of his year long bike trip around China!

Marvin's been on the road for over 5 months now, and has tons of great experiences around China. He gave me the pleasure of giving him this interview for this talking to travelers series:

Marvin and his bike

In fact, at the beginning I was the type to follow the common Chinese life style. I was more reserved and not so outgoing. However in college I started to listen to rock music on the radio, then once I heard <Where did you sleep last night> by Nirvana, I started to change. I also had some friends who loved art and shared the same interests with me. We often talked about travel and the western music. So it started from music, then I gradually got to know about other aspects, which guided me in knowing what kind of life I wanted.

So after graduation, I left my hometown, and worked in Dalian for a year. At that time, I provided couch surfing for others many times. I heard their stories and experience, so it inspired me to get out there and look around for myself. Later I started to try many different jobs in different cities which began my travels.

Making it to Lasa (The Capital City of Tibet) has always been my dream. At the beginning I planned to travel there by bus. But the expenses are very high. So instead I found another way to travel there— by riding my bicycle. My habit is that when I have an idea, I will act on it, and let the experience of trying teach me how. I found that sometimes when we think too hard about something, in the end we will talk ourselves out of it. It's better just to act on our inspired ideas.

On the way I learned lots of things that I never had chance to learn before. It was more interesting than living in the city. But I also think about my parents when I travel for such a long time, so I decided that I will take a 1 year long trip, then after that, I will make money and help to give my family a better quality life. After that, I will travel again.

To save money, I try to stay with couch surfers. When I find locals willing to help, I can not only make lots of friends, but can also learn more about local cultures and customs.

On the way, I met man different people, experienced man different things and shared many different ideas. I see it as a kind of study. Also, I have enough time to think about it all on the way. The whole couch surfing experience really makes my trip rewarding.

1. Help

Every day is new and new problems always arise. However sometimes I find strangers willing to help me. I feel grateful for this so I try to give a hand to others when they need it as well.
2. Perspective.

I've learned that in this world, there are many more good people than bad people. Chinese education always teaches us that bad people are everywhere. However if you experience the world for yourself, you will know the truth.

3. Communicatie.

On the way I have met so many people that helped me. So it's been necessary to learn how to communicate in a proper way, because couch surfing is not merely living in hotels.

4. Less complaining.

Rather than complaining, it is better to save energy for the trip!

Eenzaamheid

This loneliness is not only about being alone during the journey but really the hardest part is that no many people can support and understand it. Therefore I have to become stronger without caring about other people's opinions.
I am the owner of my life. I am the leader. So only I can feel and understand. Others are just the audience.

I've learned to appreciate, and learned to understand.

Some philosophies I've discovered while biking that can be applied to life follow:

“The harder it is to reach the top of the hill, the more you can relax as you coast down it. But please be careful about your speed.

When you are going downhill or uphill, you can not relax. But when you face these hills, it will challenge your limitations.

You will never know what is behind the next turn, the only way to know is to go forward and check.

When things get rough, hold on for one more second… you will see the first rays of sunrise.

Never mind what people will say, only your can feel your experiences, so only you have the right to say judge them.

There is always something that triggers the pieces of your memory.

Life is like the accelerator, you can set the speed of the ride.

We run to chase the setting sun, while only a little heat remains. Although we know that this little heat is not hot enough to warm our body, but just a little light can ignite our hearts when the darkness comes.

If you don't love yourself, don't expect others love you.

What you want is always more than what you achieve.

Taking picture is nothing to do with the camera. The key is if your eyes know how to catch beauty. This pair of eyes is in your heart.

Time is the best truth. So close your eyes and judge with your mind.

If you smile to the mirror, the mirror will smile to you.

When you watch the view from far, you see the mountains are there, the scenery is there. When you go closer you see, the mountain is still there but greater. When you go too close, you wonder where is the mountain?

It is the same with love.”

Everyday when I arrive at new destinations, they are all my best moments.

Chatting, cooking and parting with couch surfers and sharing my stories and pictures with my friends.

Thanks for the great interview Marvin! We can all learn from the philosophies you have discovered during your travels. We wish you the best of luck continuing your journey to Tibet!